ช่วงหลายวันมานี้ อาอู๋ อาหวง และต้าจุ่ย ไม่ได้อยู่เฉยๆ พวกมันยังคงตระเวนล่าเหยื่อและหาสมุนไพรวิญญาณอยู่ในเทือกเขาอวิ๋นเมิ่งอย่างขะมักเขม้น
ด้วยความร่วมมือกันของเจ้าตัวเล็กทั้งสาม ผลงานที่ได้จึงค่อนข้างเป็นกอบเป็นกำ ไม่เพียงแต่หาสมุนไพรวิญญาณมาได้จำนวนหนึ่ง แต่ยังร่วมมือกันสังหารสัตว์อสูรได้อีกหลายตัว
ซึ่งสมุนไพรวิญญาณและเนื้อสัตว์อสูรเหล่านั้น ส่วนหนึ่งก็ตกถึงท้องของเหยาต้านี่แหละ
และนี่ก็เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้มันเติบโตได้อย่างรวดเร็ว
เหยาต้าเคี้ยวสมุนไพรวิญญาณอย่างว่าง่าย หลังจากนั้นกู้หย่วนก็ป้อนอาหารอย่างอื่นให้มันอีกเล็กน้อย เมื่อกินอิ่มและดื่มน้ำจนพอใจ มันก็ส่งเสียงร้องครางทุ้มต่ำในลำคอ ก่อนจะหดหัวกลับเข้ากระดอง และจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา
สัตว์จำพวกเต่าและตะพาบมักจะมีนิสัยเชื่องช้า ชอบความสงบ ไม่ชอบเคลื่อนไหว
วันๆ ถ้าไม่นอนอาบแดด ก็เอาแต่นอนหลับ
ยิ่งตอนนี้เหยาต้ามาถึงช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญ มันก็ยิ่งทำตัวขี้เกียจสันหลังยาวมากขึ้นไปอีก
กู้หย่วนจึงไม่คิดจะไปรบกวนมัน
