่นๆ เพียงชั้นเดียว!
และที่น่าขนลุกก็คือ ในตอนนี้ปากของมันกลับกำลังอ้าๆ หุบๆ ราวกับมีชีวิตฟื้นคืนมาก็ไม่ปาน
ในขณะเดียวกัน ร่างไร้หัวนั้นก็สั่นเทาเบาๆ ผิวหนังและกล้ามเนื้อที่แห้งเหี่ยวซึ่งปกคลุมอยู่ด้านบน เริ่มแตกสลายกลายเป็นผุยผงร่วงหล่นลงมาดังกราว
เมื่อเศษซากผิวหนังร่วงหล่นจนหมด บริเวณนั้นก็เหลือเพียงโครงกระดูกร่างหนึ่ง มันขาวนวลเนียนละเอียด ราวกับถูกสลักเสลาขึ้นมาจากหยก แผ่ซ่านความงดงามที่แปลกประหลาดออกมา
รวมถึงหัวกะโหลกนั้นก็เช่นกัน ขาวนวลประดุจหยก ฟันแต่ละซี่ใสกระจ่างเรียงตัวสวยงาม ภายใต้แสงไฟ มันส่องประกายแสงจางๆ ออกมา
ดูไม่เหมือนโครงกระดูกคนตายเลยสักนิด แต่มองดูคล้ายกับงานศิลปะชิ้นเอกที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นอย่างประณีตบรรจงเสียมากกว่า
ทว่าในสายตาของกู้หย่วน นี่คือกระดูกคนตาย แถมยังเป็นกระดูกคนตายที่แผ่กลิ่นอายอันชั่วร้ายและน่าสะพรึงกลัวออกมา!
แต่เขาก็ไม่ได้ผลีผลามพุ่งเข้าไป
เรื่องราวที่ผิดปกติย่อมต้องมีปีศาจแฝงตัวอยู่!
ในเวลาเช่นนี้ รอดูสถานการณ์ไปก่อนจะดีกว่า เขาไม่เชื่อหรอกว่า สภาพมาถึงขั้นนี้แล้วเฉียนอวิ๋นเฟิงจะยังฟื้นคืนชีพกลับมาได้อีก!
เหตุผลที่มีการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เกิดขึ้น เป็นไปได้มากว่า เฒ่าประหลาดเสวียนโยวผู้เป็นอาจารย์ของมัน คงจะเคยทำตุกติกอะไรไว้บนร่างของมันเป็นแน่
นอกจากเฒ่าประหลาดเสวียนโยวแล้ว กู้หย่วนก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าใครจะมีฝีมือเช่นนี้อีก
และก็เป็นอย่างที่คิด!
