ยอดทำเลทองของฮวงจุ้ย หมู่บ้านเสี่ยวเหวินจะมีสภาพผู้คนย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ เช่นในปัจจุบันได้อย่างไร?
“เธอจะรู้อะไร! ‘คำจารึกสุสานจักรพรรดิ’ มีบันทึกว่า มีสุสานของเจ้าชายอยู่ที่นี่ ยิ่งกว่านั้นมีคนในเว็บบอร์ดยังบอกว่าตัวเองขุดพบที่นี่แล้ว แผ่นศิลาจารึกที่คนรุ่นหลังแกะสลักให้เจ้าชายพระองค์นั้น เป็นหลักฐานยืนยันในข้อนี้!” มีคนโต้กลับเสียงดังอย่างทนไม่ได้
เสียงของเขาแหบแห้ง ราวกับไม่ได้พูดยาว ๆ แบบนี้มาเป็นเวลานาน เสมือนกระดาษทรายที่ขัดผนังจนส่งเสียงบาดหู ทำให้เฝ่ยไป๋ลู่ขมวดคิ้ว
เธอกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณเห็นเหรอว่ามีคนค้นพบสุสานจริง ๆ?”
ชายคนนั้นตอบกลับอย่างไม่เต็มใจ “เปล่า…”
“ในเมื่อไม่เห็น คุณเอาอะไรมามั่นใจว่าที่นี่มีสุสานของเจ้าชายจริง ๆ?” เฝ่ยไป๋ลู่ส่งเสียงหัวเราะเยาะ “อย่าเอาความเป็นมือสมัครเล่นของคุณมาตั้งคำถามความเป็นมืออาชีพของฉัน!”
คำพูดดังกล่าวทำเอาชายคนนั้นหงุดหงิดใจไม่น้อย
เหมียวจื่ออั๋งจ้องชายคนนั้น แล้วรีบยิ้มอย่างประจบประแจงกับเฝ่ยไป๋ลู่ “หัวหน้า อย่าเพิ่งโกรธเลย คนคนนี้เป็นสมาชิกของแก๊งปล้นสุสาน เพื่อนร่วมแก๊งของเขาอยู่ที่นี่ ตอนนี้เขาเป็นคนเดียวที่รอดชีวิต เขาต้องยอมรับไม่ได้อยู่แล้วว่าข่าวสุสานเจ้าชายเป็นข่าวปลอม”
ชายคนนั้นเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ “ฉันไม่ได้บอกตัวตนที่แท้จริง แล้วนายรู้ได้ยังไง?”
เหมียวจื่ออั๋งยืดอกขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ฉันไม่มีทักษะอะ
