ไร แต่จำหน้าคนได้เก่งมาก แล้วช่องทางข้อมูลก็กว้างขวางเช่นกัน ดังนั้น ในฐานะไป๋เซียวเชิงแห่งเมืองเจียง ฉันย่อมรู้ว่านายเป็นใคร”
“นายยังหลอกฉันว่าเป็นนักสำรวจชื่อดังทางอินเทอร์เน็ต ไม่ซื่อสัตย์เกินไปแล้ว”
คิดไม่ถึงว่าตัวตนของตัวเองจะถูกเปิดโปงอย่างรวดเร็ว ชายคนนั้นมีสีหน้าเลวร้าย อีกสามคนก็มีสีหน้าที่แตกต่างกันออกไป และไม่กล้าพูดแทรกอีก
เฝ่ยไป๋ลู่ไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระเหล่านี้ เธอใช้นิ้วชี้เคาะหน้าโต๊ะเบา ๆ ส่งเสียงสั้น ๆ สองสามคำ “พูดต่อไป”
“ครับ ๆ” เหมียวจื่ออั๋งพูดรวบรัดว่า “ต่อมาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ คนที่มาค้นหาสุสานที่หมู่บ้านเสี่ยวเหวินก็ไม่เคยกลับมา คนที่โชคดีได้กลับมาก็จะเป็นบ้าแล้วตายหลังจากนั้นไม่นาน หมู่บ้านเสี่ยวเหวินเลยกลายเป็นที่ที่ใครต่างก็เรียกว่าหมู่บ้านผีสิง”
เขาชี้ไปที่ ‘คนพื้นเมือง’ สี่คนในห้องโถงบรรพบุรุษ “คนพวกนี้บางคนมาเพื่อตามหาหลุมศพ บางคนมาเพื่อตามหาเพื่อนที่หายไป บางคนมาเพื่อสำรวจหมู่บ้านผีสิง พวกเขาต่างก็มีจุดประสงค์ที่แตกต่างกัน แต่ทันทีที่เข้าหมู่บ้านมาก็ประสบเรื่องเดียวกันกับพวกเรา แต่โชคดีที่มีชีวิตรอดเข้ามาในหมู่บ้านและถูกขังไว้ในห้องโถงบรรพบุรุษ”
เหมียวจื่ออั๋งลดเสียงลง “พวกเขาบอกฉันว่า อยู่ในห้องโถงแล้วจะปลอดภัย แต่ทันทีที่ออกจากห้องโถงบรรพบุรุษจะเปลี่ยนเป็นหุ่นเชิดเหมือนชายที่มีรอยสัก ไม่ใช่ทั้งคนและผี”
ดังนั้นเมื่อเขาเห็นเฝ่ยไป๋ลู่กลับมาอย่า