นี้อย่างเย็นชา ทันใดนั้นก็กล่าวว่า “พวกคุณก็หลอกคนอื่นแบบนี้ด้วยใช่ไหม?”
“หา?” เหมียวจื่ออั๋งผู้ชาญฉลาดรู้สึกสับสน
เขามองไปทางเฝ่ยไป๋ลู่ กลับเห็นดวงตาสีดำปลาคู่หยินหยาง*[1] ปรากฏขึ้น เขาตกใจทันที!
เฝ่ยไป๋ลู่นั่งหลังตรงบนเก้าอี้ที่มีอยู่เพียงตัวเดียว เธอยกมือขึ้นแล้วชี้ไปยังโจรปล้นสุสานที่พูดคนแรก
มันเป็นการเคลื่อนไหวที่เรียบง่ายมาก แต่มีเสน่ห์บางอย่าง มีพลังงานที่มองไม่เห็นวนเวียนอยู่ปลายนิ้ว ซึ่งทำให้ผู้คนตกใจกลัว
“นอกจากคุณแล้วยังมีอีกห้าคนในแก๊งปล้นสุสานของคุณ ในคืน ‘กำจัดความมืด’ ในที่รกร้าง คุณตื่นมาแต่เช้าและแลกชีวิตของห้าคนนั้นกับชีวิตของตัวเอง”
ดวงตาของโจรปล้นสุสานอยู่ในภวังค์ ราวกับว่าได้ย้อนกลับไปยังคืนที่เรียกได้ว่าเป็นฝันร้าย
เขาตื่นกลางดึกเพราะปวดปัสสาวะ ตอนที่ลุกขึ้นเตรียมจะถอดกางเกงและไปทำตรงที่สะดวก ทันใดนั้นก็เห็นมือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากพื้นดิน
เขาคว้าคนที่อยู่ข้าง ๆ มาบังตัวเอาไว้โดยสัญชาตญาณ
นั่นคือพี่รอง
หัวใจของพี่รองถูกมือนั้นกำเอาไว้ เลือดร้อนและคาวพุ่งใส่หน้าเขา
แล้วก็ใช้ชีวิตของคนห้าคนเป็นโล่มนุษย์ติดต่อกัน เขาถึงรอดชีวิตมาได้
ตอนที่แมลงซากศพโผล่ออกมา เขาตกใจกลัวจนไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย ได้แต่มองร่างของเพื่อนร่วมทีมถูกกิน
ทว่าผู้หญิงคนนี้รู้เรื่องเหล่านี้ได้ยังไง? โจรปล้นสุสานมองเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยดวงตาซึ่งเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เฝ่ยไป๋ลู่ชี้ไปที่คนถัดไป เธอเป
