ิ้นเล็กๆ กลับมาเพิ่มไขมันให้กระเพาะอาหาร และยังเป็นการถือเคล็ดเพื่อขอให้ปีหน้าฟ้าใหม่มีแต่ความเจริญรุ่งเรืองและราบรื่นอีกด้วย
กู้หย่วนหวนนึกถึงบรรยากาศการฉลองปีใหม่ในโลกก่อน โดยเฉพาะซาลาเปาไส้หวานและไส้หมูสับฝีมือแม่ การได้ช่วยพ่อติดคำกลอนคู่ปีใหม่ การไปเดินเที่ยวงานวัด การกินเนื้อหมูฉลองปีใหม่ และการเดินสายเยี่ยมเยียนญาติผู้ใหญ่และมิตรสหาย… ภาพความทรงจำเหล่านั้นทำให้เขาเหม่อลอยไปชั่วขณะ
“หืม?”
ในตอนนั้นเอง ชายฉกรรจ์ผู้หนึ่งก็เดินสวนผ่านตัวเขาไป กู้หย่วนสะดุ้งเฮือก ดึงสติกลับมาได้ในทันที
แม้ชายผู้นี้จะมีรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสันและหน้าตาดุดัน แต่แขนขาของเขากลับยาวเก้งก้าง ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวดูปราดเปรียวและพลิ้วไหวราวกับลิงที่บำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นคน
ในมือของเขายังถือหอกสั้นเล่มหนึ่งเอาไว้ด้วย
ปลายหอกสั้นเล่มนั้นส่องประกายเย็นเยียบและคมกริบ ร่องเลือดบนคมหอกเจือไปด้วยสีแดงคล้ำ บ่งบอกว่าเป็นอาวุธสังหารชั้นยอดที่ผ่านการอาบเลือดมาอย่างโชกโชน มันแผ่กลิ่นอายอำมหิตที่สอดคล้องกับจิตสังหารบนตัวชายฉกรรจ์ผู้นี้อย่างกลมกลืน
จากตัวคนผู้นี้ กู้หย่วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายจางๆ เขารับรู้ได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“ถึงกับเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเซียนเทียนเลยเชียวรึ… ไม่สิ ในอำเภอเป่ยเหลียง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเซียนเทียนที่เปิดเผยตัวตนมีอยู่แค่ไม่กี่คน ซึ่งข้าก็พอจะได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมาบ้าง แต่ผู้ฝึกยุ
