เว่ยชวนผู้นั้นหากไม่โดนหลัวเซิงลอบโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสเสียก่อน เกรงว่าลำพังตัวมันคนเดียวก็คงสามารถรับมือกับหลัวเซิงและตาเฒ่าโม่พร้อมกันได้อย่างสบายๆ!
ยิ่งพอบวกกับวิชากู่อันลี้ลับที่ยากจะป้องกันด้วยแล้ว หมอนั่นจัดว่าเป็นยอดคนอันตรายตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะ!
เมื่อเอาตัวเองไปเทียบกับคนพวกนั้นแล้ว ฝีมือของเขายังถือว่าห่างชั้นอยู่อีกมาก!
“เงินสิบกว่าตำลึงปลิวหายไปในพริบตา…”
กู้หย่วนจ่ายเงินเสร็จ ก็ยัดขวดยาหลายขวดใส่ไว้ในอกเสื้อ
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์อย่างเขา การฝึกยุทธ์ในแต่ละวันนั้นสิ้นเปลืองทรัพยากรอย่างหนัก โดยเฉพาะในช่วงที่กำลังจะทะลวงผ่านระดับขั้นต่างๆ
ส่วนยาไม่กี่ขวดที่เพิ่งซื้อมานี้ อย่างมากก็ใช้ได้แค่สิบวันถึงครึ่งเดือนเท่านั้น
หากเขาไม่ได้ฟันกำไรจากเถี่ยหู่มาห้าร้อยกว่าตำลึงล่ะก็ เงินเก็บที่กู้หย่วนมีอยู่ตอนนี้คงไม่พอยาไส้แน่ๆ เผลอๆ การฝึกยุทธ์ประจำวันอาจจะต้องหยุดชะงักเลยด้วยซ้ำ
“พวกยาธรรมดาสามัญพวกนี้สรรพคุณมันงั้นๆ ขืนพึ่งพาแต่ยาลูกกลอนพวกนี้เพื่อบรรลุขั้นหลอมเส้นเอ็นระดับสมบูรณ์ เกรงว่าอีกสามถึงห้าเดือนก็ยังไม่รู้จะสำเร็จหรือเปล่า ถ้ามีโอสถเป้าไทสี่จินสักเม็ดก็คงดี”
