“เจี๊ยกๆๆ หุบปากไปเลยน่า ในเมื่อลูกพี่สั่งมาแล้ว ใครก็ห้ามทำให้นังหนูนั่นมีรอยขีดข่วนเด็ดขาด ไม่แน่ว่าพอลูกพี่ซดน้ำแกงถ้วยแรกเสร็จ พวกเราอาจจะได้ซดน้ำแกงก้นหม้อต่อก็ได้นะเว้ย!”
“ฆ่ามัน!”
เมื่อเห็นฝูงโจรภูเขาราวกับหมาป่ากระหายเลือดกรูกันเข้ามา คนในขบวนคาราวานหลายคนก็ตกใจจนขาสั่นพั่บๆ ตัวสั่นงันงก แต่ก็มีบางคนที่กัดฟันกรอด คว้าดาบยาวพุ่งเข้าปะทะทันที
เพียงชั่วพริบตา เสียงร้องตะโกนและเสียงห้ำหั่นก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ
ฉัวะ!
กู้หย่วนอาศัยจังหวะชุลมุนตวัดกระบี่ออกไป กระบี่ยาวพุ่งทะยานราวกับอสรพิษฉกเหยื่อ ทะลวงเข้าที่ลำคอของโจรภูเขาที่พุ่งเข้ามาหาเขาอย่างแม่นยำ
เมื่อดึงกระบี่ออก เลือดสีแดงสดก็พุ่งกระฉูดตามออกมาเป็นสาย!
เคร้ง!
หลังจากสังหารไปหนึ่งศพ กู้หย่วนก็ไม่กะพริบตาเลยแม้แต่น้อย มือของเขายังคงนิ่งสนิท ประกายกระบี่พลิกแพลงไปมา และสามารถต้านทานดาบยาวที่ฟาดฟันมาจากทางซ้ายได้อย่างแม่นยำราวกับรู้ล่วงหน้า ก่อให้เกิดเสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน
ไม่รอให้อีกฝ่ายได้เปลี่ยนกระบวนท่า เขาก็ก้าวประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ปลายกระบี่อันคมกริบตวัดขึ้นด้านบน เฉือนเปิดใบหน้าของโจรภูเขาตรงหน้าจนเหวอะหวะ
