อาหวงกำลังแทะเศษเหล็กที่ขโมยมาจากไหนก็ไม่รู้อย่างเมามัน เศษเหล็กที่แข็งโป๊กถูกมันแทะจนเว้าแหว่ง เต็มไปด้วยรอยเขี้ยว ดูแล้วชวนให้เสียวฟันยิ่งนัก
เพียงแต่เสียงฟันของอาหวงที่ขูดกับแผ่นเหล็กนั้น มันช่างแสบแก้วหูเกินจะทน
ส่วนต้าจุ่ยนั้น กำลังขดตัวพันอยู่บนแขนของกู้หย่วน มันทำตาปริบๆ มองกู้หย่วนด้วยสายตาใสซื่อไร้เดียงสา แฝงความน่ารักน่าชังอยู่ไม่น้อย ลำตัวสีเทาขาวขดเป็นวงๆ ดูไม่ต่างจากเชือกป่านเส้นหนึ่ง
ส่วนอาอู๋นั้น เนื่องจากตัวมันค่อนข้างยาว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มีใครมาเห็นเข้า กู้หย่วนจึงให้มันซ่อนตัวอยู่ในคอกม้าข้างนอกมาโดยตลอด
กู้หย่วนไม่ได้สนใจเจ้าสองตัวเล็ก เขาผลุดลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน
แม้เมื่อคืนจะฝึกหนักจนดึกดื่นและเหนื่อยแทบขาดใจ แต่หลังจากได้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่มตลอดทั้งคืน ตอนนี้เขาก็กลับมาสดชื่นกระปรี้กระเปร่า มีเรี่ยวแรงเต็มเปี่ยม ทั่วทั้งร่างอัดแน่นไปด้วยพลังชีวิตที่พลุ่งพล่าน
เมื่อลงมาทานมื้อเช้าที่ชั้นล่าง กู้หย่วนก็พบว่าพวกหยางฮั่น เซี่ยซิ่วเสวี่ย และหยางเจี้ยนเฟยกลับมากันแล้ว และกำลังนั่งล้อมวงกินข้าวกันอยู่
