หึหึ ตระกูลเฉียนอย่างไรก็เป็นขุมอำนาจใหญ่ในอำเภอ เป็นตระกูลสูงส่ง ท่าทีเบื้องหน้าย่อมต้องทำให้ดูดีไว้ก่อน
พวกเจ้าดูสิ คนระดับข้าถึงขั้นยอมก้มหัวขอโทษเด็กบ้านนอกยากจนคนหนึ่ง นี่ถือเป็นการให้เกียรติมันอย่างถึงที่สุดแล้วไม่ใช่หรือ?
ในสถานการณ์เช่นนี้ ใครยังจะกล้าประณามว่าตระกูลเฉียนเราใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกผู้อื่นได้อีก?!
การที่มันจะอยู่หรือตายก็เป็นเพราะดวงกุดเอง ไม่เกี่ยวกับตระกูลเฉียนของข้าแม้แต่น้อย เพราะก่อนหน้านี้ข้าก็ได้ทำพิธีขอโทษขอขมาไปต่อหน้าผู้คนแล้ว
หากจะบอกว่าตระกูลเฉียนเป็นคนทำ ใครเล่าจะเชื่อ?
ใครเล่าจะกล้าเชื่อ?!
“อาหย่วน... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ในบ้านตระกูลกู้ พ่อและแม่ของกู้หย่วนยังคงตกอยู่ในอาการงุนงงทำอะไรไม่ถูก
พ่อบ้านอู๋ที่เคยวางท่าสูงส่งไม่เห็นหัวใคร วันนี้กลับบุกมาขอโทษขอโพยด้วยตัวเอง แถมยังยิ้มแย้มมอบเงินทองมากมายให้จนทั้งสองมึนงงไปหมด
“ก็เพราะสถานะของข้าไม่เหมือนเดิมแล้วอย่างไรล่ะท่านแม่ ตอนนี้ข้าเป็นคนเก็บสมุนไพรของหออวี้ติ่งแล้ว”
กู้หย่วนส่ายหน้าพลางอธิบายเรื่องราวสั้นๆ อย่างรวดเร็ว ก่อนจะกล่าวเสริมว่า
