ส่วนนายน้อยเฉียนอวิ๋นเจี๋ยของเขานั้น ยิ่งหลงลืมเรื่องขี้ปะติ๋วพวกนี้ไปนานแล้ว
ใครจะไปคาดคิด เพียงแค่เดือนเศษๆ เจ้าเด็กนี่กลับดิ้นรนจนเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ
เมื่อเขาไปสืบสาวราวเรื่องถึงสิ่งที่กู้หย่วนทำในช่วงที่ผ่านมา ประกอบกับได้เห็นด้วยตาตนเองในวันนี้ เขายิ่งสัมผัสได้ว่ากู้หย่วนไม่ใช่คนที่จะยอมสงบเสงี่ยม
คนที่ยอมอยู่นิ่งๆ จะฝึกวรยุทธหรือ? จะเข้าหออวี้ติ่งเพื่อเป็นคนเก็บสมุนไพรหรือ?
การฝึกวรยุทธ ย่อมหมายถึงความต้องการในอำนาจพลัง และเมื่อมีพลัง ในสายตาของคนระดับพวกเขานั่นคือปัจจัยของความไม่มั่นคง!
โดยปกติแล้ว ผู้ที่อยู่เหนือกว่ามักจะเลือกใช้วิธีควบคุมให้อยู่ในกำมือ
ทว่ากู้หย่วนมีความแค้นฝังลึกกับจวนตระกูลเฉียน อีกทั้งยังเป็นพวกซ่อนคมอดทนเก่ง การจะควบคุมเจ้าเด็กนี่จึงเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น สู้กำจัดตัวอันตรายนี้ให้สิ้นซากไปเสียเลยจะดีกว่า
เรื่องพวกนี้ พ่อบ้านอู๋มองเห็นทะลุปรุโปร่งทุกแง่มุม
ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมในเมื่อตั้งใจจะฆ่าแล้ว ยังต้องมอบกระบี่ดีๆ และเงินอีกห้าสิบตำลึงให้เหมือนเป็นการหนุนส่งศัตรู…
