หนึ่งคือเด็กคนนี้มีใจกว้างดั่งขุนเขา ไม่ถือสาหาความเรื่องเก่าก่อน และไม่มีความแค้นต่อตัวเขาและจวนตระกูลเฉียนจริงๆ
สองคือเด็กคนนี้เก่งกาจด้านการอดทนอดกลั้น มีความคิดลึกซึ้งดุจมหาสมุทร ซ่อนความแค้นไว้ภายใต้ท่าทีที่ดูสงบนิ่ง
ในสายตาของเขา ความเป็นไปได้แรกแทบจะเป็นศูนย์
ดังนั้น จึงเหลือเพียงความเป็นไปได้ที่สองเท่านั้น!
กู้หย่วนไม่ได้ไร้ความแค้น แต่ความแค้นนั้นฝังลึกยิ่งนัก เพียงเพราะจวนตระกูลเฉียนมีอำนาจล้นฟ้า เขาจึงจำต้องซ่อนความแค้นนั้นเอาไว้
ทว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ กู้หย่วนในตอนนี้อายุเพียงสิบเจ็ดปีเท่านั้น!
อายุเพียงเท่านี้กลับมีไหวพริบปฏิภาณและเล่ห์เหลี่ยมถึงเพียงนี้ เด็กคนนี้… ไม่ธรรมดาเสียแล้ว!
เมื่อคิดได้ดังนั้น พ่อบ้านอู๋ก็หัวเราะฮ่าๆ
“ถ้าอย่างนั้น ข้าขอเรียกเจ้าว่าน้องชายกู้ก็แล้วกัน”
ขณะที่พูด เขาปรบมือเบาๆ บ่าวรับใช้สองคนด้านหลังก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้าทันที
คนหนึ่งถือกระบี่ยาวในฝักที่มีลวดลายประณีตงดงาม คนตาถึงย่อมดูออกว่าไม่ใช่ของธรรมดา ส่วนอีกคนยื่นกล่องไม้ใบหนึ่งออกมา เมื่อเปิดออกก็พบกับแท่งเงินวางเรียงรายอยู่ กะด้วยสายตาคร่าวๆ คงไม่ต่ำกว่าห้าสิบตำลึง
