เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาคือใคร
“ผมอยากช่วยครับ แต่…”โม่ฟ่านเหลือบมองถังเยว่ที่นั่งซึมอยู่ริมทางเดินโม่ฟ่านรู้ว่าพวกเขาไม่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือแต่สัญชาตญาณของเขากำลังบอกว่า งูยักษ์เทวะไม่ได้ชั่วร้ายโม่ฟ่านรู้สึกหดหู่มาก เพราะเขาไม่เคยเห็นอาจารย์ถังเยว่ของเขาหมดหนทางขนาดนี้มาก่อน
“คนของฉันถูกส่งไปที่ป้อมปราการตะวันตกหมดแล้วฉันไม่มีใครช่วยเลยถ้าเธอเต็มใจช่วยฉัน ให้รีบไปที่เมืองไป๋ทันทีและดูว่ามีร่องรอยของสัตว์อสูรตัวอื่นอีกไหม” เหลิ่งชิงกล่าว
“ผมคิดว่ามีคนสืบสวนไปแล้วนี่ครับ มันจะแตกต่างกันตรงไหน” โม่ฟ่านกล่าวเมืองไป๋เป็นสถานที่ที่เกิดการระบาดดังนั้นรัฐบาลน่าจะส่งคนของศาลเวทมนตร์ไปแล้วเขาจะไปหาอะไรเจอที่นั่นได้อีก
“ถ้ามีคนจงใจซ่อนความจริง หรือขัดขวางไม่ให้คนอื่นพบสาเหตุที่แท้จริงความพยายามของรัฐบาลก็จะไร้ประโยชน์ฉันได้ขอให้หลิงหลิงไปที่เมืองไป๋แล้วเธอจะไปรวมกลุ่มกับเธอที่นั่นจำไว้ว่าเรามีเวลาไม่มากเมื่อเหยี่ยวเวทมนตร์ขาวถูกขับไล่กลับไปจูเมิ่งจะต้องมาฆ่างูยักษ์เทวะทันทีเราจะทำอะไรไม่ได้เลยเมื่อสัตว์อสูรตัวนั้นตายไปแล้วและมันจะยิ่งยากที่จะค้นพบความจริง” เหลิ่งชิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“งั้นพี่สาวก็กำลังสืบสวนเรื่องนี้อยู่แล้วนี่เองไม่ต้องห่วงครับ ถ้ามีอะไรน่าสงสัยที่เมืองไป๋จริงๆผมสัญญาว่าจะหาให้เจอ!”โม่ฟ่านประกาศพร้อมกับตบหน้าอก
“ดีมาก เราจะแยกกันไปโปรดค้นหาความจริงก่อนที่พวกเขาจะกลั
