ยว่ลดฝีเท้าลงและเดินเคียงข้างโม่ฟ่าน
“เกี่ยวกับงูตัวนั้นเหรอครับ?” โม่ฟ่านถาม
“เกี่ยวกับฉัน” ถังเยว่ยิ้มอย่างมีเสน่ห์
“อืมม์ เราควรจะเริ่มด้วย ‘กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว’ ไหมครับ?”
“แน่นอนสิ!” ถังเยว่จ้องโม่ฟ่าน
โม่ฟ่านหุบปากอย่างเชื่อฟัง ไม่พยายามขัดจังหวะบรรยากาศอีกต่อไป
ถังเยว่เดินด้วยฝีเท้าที่ช้าๆรองเท้าส้นสูงของเธอเคาะพื้นเป็นจังหวะช้าๆ ซึ่งฟังแล้วค่อนข้างเพลินหู
กลิ่นหอมอ่อนๆ จากผมของเธอผสมกับน้ำหอมกลิ่นโปรดของเธอจะโชยมาเมื่อมีลมพัดผ่านมันค่อนข้างน่าดึงดูด ทำให้ผู้ชายคนไหนๆ ก็อยากจะจมดิ่งลงไปในร่างกายที่โตเต็มที่และเย้ายวนของเธอและสูดดมให้เต็มปอด
โม่ฟ่านค่อนข้างชอบหางโจวเพราะเขาจะได้อยู่กับสาวสวยที่นี่เสมอ…อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่เขาคิดเมื่อสัปดาห์ก่อน
“บ้านเกิดของฉันเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ล้อมรอบด้วยทะเลสาบเล็กๆหมู่บ้านนี้จริงๆ แล้วกระจัดกระจายอยู่ริมทะเลสาบถ้าส่วนต่างๆ มารวมกัน มันก็จะมีขนาดเท่าเมืองเล็กๆ…”ดวงตาของถังเยว่สั่นไหวด้วยแววตาแห่งความหลังดูเหมือนว่าเธอจะอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ล้อมรอบด้วยทะเลสาบจริงๆ
“หมู่บ้านของผมล้อมรอบด้วยภูเขาครับ” โม่ฟ่านกล่าว
“เฮ้ หยุดขัดจังหวะฉันนะ!” ถังเยว่จ้องโม่ฟ่านโม่ฟ่านยักไหล่และหุบปาก
“นอกจากนั้น หมู่บ้านของเรายังตั้งอยู่นอกเขตปลอดภัยด้วยคนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านเป็นจอมเวทแม้แต่เด็กผู้หญิงที่ดูเหมือนจะยืนต้านลมไม่ได้ก็ยังเป็นนักล่าที่โดดเด่นที่น
