าจไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะโดยกองทัพและโรงเรียนพวกเขาเพียงอธิบายว่าเป็นเพียงการทดลองชั่วร้ายบางอย่างไม่มีใครรู้ว่าโม่ฟ่านก็กลายเป็นปีศาจด้วยคนเดียวที่รู้เรื่องนี้คือจ้านคง คณบดีซ่งเหอ คณบดีเซียว ชิวอวี้ฮวาและเพื่อนสี่คนที่โม่ฟ่านช่วยไว้
เจียงอี้และทหารที่รู้ความจริงทั้งหมดถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยความเมตตาครั้งสุดท้ายของเจียงอี้เธอได้บอกทุกคนว่าโม่ฟ่านเป็นวีรบุรุษที่เสียสละตัวเองเพื่อช่วยเพื่อนร่วมชั้นแทนที่จะเป็นมนุษย์ที่กลายเป็นปีศาจซึ่งหลงทางอยู่ที่ไหนสักแห่งในป่า
——
ได้ยินเสียงนกร้องคุ้นหูดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่อาศัยอยู่บนต้นไม้ในสวนจะเติบโตขึ้นแล้วเสียงของพวกมันฟังดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
เมื่อลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาของเธอคือต้นไม้กระถางริมหน้าต่างซึ่งให้กลิ่นหอมอ่อนๆ ตลอดทั้งคืนดูเหมือนว่าสาวใช้บางคนจะจำได้ว่าต้องรดน้ำในขณะที่เธอไม่อยู่ทำให้มันเติบโตอย่างแข็งแรง
ห้องเต็มไปด้วยกลิ่นหอมคุ้นเคยกลิ่นหอมของผ้าห่มจากถุงหอมที่วางอยู่ข้างหมอน…
“คุณหนูตื่นแล้ว คุณหนูตื่นแล้ว!”
ทันทีที่มู่หนิงเสวี่ยได้สติเธอก็ได้ยินเสียงสาวใช้กรีดร้องสุดเสียง
ตามมาด้วยเสียงคนรีบวิ่งลงบันไดมู่จัวหยุนซึ่งดูอิดโรยเล็กน้อยรีบวิ่งเข้าไปในห้องอย่างตื่นเต้น
“ลูกตื่นแล้ว ลูกสาวที่ดีของพ่อ ในที่สุดลูกก็ตื่นแล้ว”มู่จัวหยุนกล่าวด้วยความห่วงใยอย่างสุดซึ้ง
“ท่านพ่อ…” ริมฝีปากของมู่หนิงเสวี่ยโค้งขึ้นเล็