ที่นี่ทำผิดอะไร?ทำไมพวกเขาต้องทนทุกข์เพียงเพราะความทะเยอทะยานอันบ้าคลั่งของเขา?
“โม่ฟ่าน… โม่ฟ่านอยู่ที่ไหน? เขาบาดเจ็บหรือเปล่า? ฉันจะรักษาบาดแผลให้เขา” ไป๋ถิงถิงโพล่งออกมา
“เราค่อยคุยกันเรื่องนี้ทีหลัง” จ้านคงไม่เต็มใจที่จะพูดถึงเรื่องนี้
“โปรดบอกพวกเราเถอะค่ะ” มู่หนู่เจียวกล่าวอย่างหนักแน่น
“ฉันจะแจ้งครอบครัวของเขา” จ้านคงกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเขากำลังจ้องมองเจียงอี้และพวกด้วยดวงตาแดงก่ำ
จ้านคงโกรธจัดเขาโกรธพวกฆาตกรเลือดเย็นเหล่านี้ที่บ้าคลั่งพอๆ กับหลู่เนี่ยนพวกเขาได้เปลี่ยนพรสวรรค์ที่กำลังรุ่งโรจน์ซึ่งอาจเป็นจอมเวทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลให้กลายเป็นปีศาจ!
เหมือนกับที่เขาเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้…
แม้จะไม่มีธาตุปีศาจพรสวรรค์สองธาตุของเขาก็สามารถทำให้คนทั้งโลกรู้จักชื่อของเขาได้อย่างง่ายดายมันไม่จำเป็นเลย!
ไม่มีใครมีความหวังในตัวโม่ฟ่านสูงเท่าเขาอีกแล้ว!
——
ศพของหลู่เนี่ยนถูกนำกลับไปยังเขตปลอดภัย
นักเรียนที่เดิมไปสำรวจเมืองจินหลินเพื่อฝึกฝนได้กลับไปยังวิทยาลัยหลวงด้วยอัตราการรอดชีวิตที่ต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น
กองทัพได้ส่งคนมารับศพของหลู่เนี่ยนและเจียงอี้ซึ่งเต็มใจที่จะให้การในศาลทหาร
กองบัญชาการทหารที่หลู่เนี่ยนสังกัดอยู่พยายามปิดข่าวเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที่ไม่จำเป็นแต่โรงเรียนต่างๆ กลับเรียกร้องให้เปิดเผย
ตามคำขอของจ้านคงข้อมูลเกี่ยวกับธาตุปีศ
