“ตาเฒ่านี่ดวงซวยขนาดนั้นเชียว ร่วงตุบเดียวถึงกับคอหักตายเลยรึ?”
“ตายซะได้ก็ดี จะได้ประหยัดแรงข้า ไม่ต้องลงมือเอง”
สำหรับเรื่องนี้ กู้หย่วนไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจแม้แต่น้อย เพราะไอ้เฒ่านี่จนถึงเมื่อครู่ก็ยังคิดจะยืมมืออู๋ซวิ่น หัวหน้าแก๊งชิงจู๋มาสังหารเขาให้ตายอยู่เลย
พูดก็พูดเถอะ ต้นสายปลายเหตุของเรื่องทั้งหมดก็มาจากความโลภของไอ้เฒ่านี่ที่ริอ่านทำเรื่องต่ำช้า การที่ต้องมาจบเห่ในสภาพนี้ เรียกได้ว่าทำตัวเอง สมควรโดนแล้ว!
กู้หย่วนจัดการค้นตัวศพของหลงจู๊สวีตามธรรมเนียมปฏิบัติ
ถึงแม้การมาครั้งนี้จะเพื่อล้างแค้นและกำจัดตัวปัญหาอย่างหลงจู๊สวีทิ้ง แต่การกลับไปมือเปล่าก็ไม่ใช่นิสัยของเขาเช่นกัน
เพียงแต่ตอนที่กู้หย่วนค้นเจอตั๋วเงินปึกหนึ่งและกุญแจเหล็กสีดำจากร่างของหลงจู๊สวี เขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
“ให้ตายสิ เงินสามร้อยตำลึงจริงๆ ด้วย เจ้านี่ไปเอาเงินเยอะขนาดนี้มาจากไหน? หรือว่าขุดเอาเงินเก็บโลงศพของตัวเองออกมาหมดเลยเนี่ย?”
เมื่อครู่นี้กู้หย่วนก็ได้ยินบทสนทนาระหว่างหลงจู๊สวีกับลูกจ้าง จึงรู้ดีว่าเงินก้อนนี้ตั้งใจจะเอาไปมอบให้อู๋ซวิ่น หัวหน้าแก๊งชิงจู๋
