ะฉะนั้น คุณควรเลิกคิดว่าฉันกำลังลำบากใจเพราะการจัดแจงนี้ได้แล้วมันก็แค่… ฉันไม่ค่อยใส่ใจอะไรพวกนี้เท่านั้นเอง” มู่หนิงเสวี่ยบอกเขา
แม้แต่มู่หนิงเสวี่ยเองก็รู้สึกแปลกเมื่อพูดจบประโยคเธอไม่เคยเปิดเผยความคิดภายในใจให้ใครฟังเลยเมื่อคิดดูอีกที บางทีเธออาจจะแค่พยายามทำให้โม่ฟ่านเลิกหวังในตัวเธอเขามีธาตุคู่กำเนิด ซึ่งรับประกันว่าเขามีอนาคตที่สดใสเขาไม่จำเป็นต้องต่อต้านอำนาจที่น่าเกรงขามเช่นนี้เพียงเพราะสัญญาที่เคยให้ไว้ในอดีต
โม่ฟ่านเม้มปากโดยไม่รู้ตัว
ด้วยความคิดแบบมู่หนิงเสวี่ย เธอเหมาะที่จะฝึกวิชาไร้ปรานีจริงๆไม่งั้นก็เสียดายความงามที่หาใครเทียบไม่ได้และออร่าที่ไม่อาจล่วงละเมิดได้ของเธอ!
แต่ถึงอย่างนั้น อย่างน้อยเธอก็ซื่อสัตย์กับเขา
เธอไม่เหมือนนางมารร้ายในสมัยโบราณเหรอ?มีเพียงผู้ที่พิชิตทั้งแผ่นดินเท่านั้นที่จะเอาชนะใจเธอได้ในที่สุด?
โม่ฟ่านรู้สึกเหมือนจู่ๆ ก็เจอเป้าหมายชีวิตที่ท้าทาย
จริงๆ แล้ว มู่หนิงเสวี่ยก็เหมือนรักแรกของเขาถ้าถามว่าเขายอมปล่อยไปได้ไหม คำตอบก็คงเป็นได้ แต่…
คำถามคือ ทำไมเขาต้องปล่อยไปล่ะ?
เหตุผลที่ผู้ชายพยายามอย่างหนักก็เพื่อแข็งแกร่งขึ้น มีเงินและอำนาจมากขึ้นเพื่อจะได้มีอิสระในการเลือกมากขึ้นเขาจะได้ไม่ต้องทำตามคำสั่งเพียงเพื่อหาเลี้ยงชีพเขาจะได้ไม่ต้องลำบากใจตัดสินใจว่าจะทิ้งงานดีไหมเมื่อเจอรักแท้และกำลังคิดจะย้ายไปเมืองที่เธออยู่เขาจะได้ไม่ต้องยอมแพ้ต่อสิ่งที่ช
