่เจิ้งเหอมองไปที่สิ่งมีชีวิตที่ดูเงอะงะและพูดด้วยรอยยิ้มแข็งๆ ว่า “มันยังไม่ใช่สิ่งมีชีวิตระดับสูงเลยแกนี่ขี้เหนียวจริงๆ… อืม ฉันว่าสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งแบบนี้ก็พอจะเปิดทางให้เราได้”
เจิ้งปิงเซียวเกาหัวโดยไม่แก้ตัว
หินยักษ์สูงสามเมตร ร่างกายทั้งหมดปกคลุมด้วยหินที่แข็งแรงแม้จะเคลื่อนไหวช้า แต่มันก็เหมือนการผสมผสานระหว่างโล่และรถปราบดินขณะที่มันเดินไปข้างหน้าบนทางรถไฟ กวาดล้างหนามและหญ้าตามทาง!
“คนที่อยู่ข้างหลังก็ต้องแข็งแกร่งพอสมควรด้วย และต้องไม่ใช่สัตว์อสูรที่ถูกเรียกออกมาเราต้องการคนที่สามารถตัดสินใจได้อย่างมีเหตุผลทันทีถ้ามีอะไรเกิดขึ้น” ลู่เจิ้งเหอเสนอ
“ฉันจะเฝ้าท้ายขบวนให้” ซ่งเซี่ยอาสา
“คุณควรปล่อยงานอันตรายให้พวกเราจัดการ” สวีต้าหลงเข้ามาแทรกอย่างสุภาพ
ซ่งเซี่ยไม่ได้พูดอะไร ธาตุหลักของสวีต้าหลงคือธาตุดิน ดังนั้นเขาจึงเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าจริงๆ
คนที่ออกไปสำรวจข้างหน้าคือเหลียวหมิงซวนและเสิ่นหมิงเซียว ธาตุหลักของพวกเขาคือธาตุลม ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถตอบสนองได้อย่างรวดเร็วหากจำเป็นข้างหลังพวกเขาคือจ้าวหม่านถิงและซ่งเซี่ย ทั้งคู่สามารถใช้แสงสว่างเจิดจ้า ส่องสว่างเส้นทางข้างหน้า…
เห็นได้ชัดว่าถ้ำนี้ไม่เคยเห็นแสงตะวันมานานมากแล้วจ้าวหม่านถิงและซ่งเซี่ยต้องร่ายแสงสว่างเจิดจ้าทุกๆ สิบเมตรเพื่อส่องสว่างสถานที่และชำระอากาศรอบๆ ตัวพวกเขา
พวกเขาไม่สามารถบอกได้ว่าอากาศเป็นพิษหรือไม่ แ
