บางทีอาจเป็นเพราะอาหวงวิวัฒนาการเป็นหนูเขี้ยวเหล็ก และร่างกายของเขาได้รับการผลัดเปลี่ยนโครงกระดูก ทำให้กู้หย่วนมีความมั่นใจพุ่งปรี๊ด ให้ความรู้สึกเหมือนคนที่มีอาวุธร้ายกาจอยู่ในมือ จิตสังหารก็ย่อมพลุ่งพล่านขึ้นมาเป็นธรรมดา
ประกอบกับความคับแค้นใจ ความอึดอัด และความกดดันที่สะสมมาตลอดตั้งแต่ตระหนักรู้ถึงความทรงจำ ตอนนี้มันได้ระเบิดออกมาจนหมดสิ้น
ดินปั้นยังมีไฟสามส่วน นับประสาอะไรกับมนุษย์ปุถุชนที่มีเลือดมีเนื้ออย่างเขา? (หมายถึง คนที่ดูไม่มีพิษมีภัย ถึงจุดหนึ่งก็สามารถโกรธแค้นและตอบโต้ได้)
ตอนนี้ กู้หย่วน.…..อยากจะฆ่าคนจริงๆ!
“ในเมื่อพวกแกไม่ยอมให้ข้ามีชีวิตรอด…”
กู้หย่วนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เงื้อมีดตัดฟืนในมือขึ้น แล้วฟันฉับเข้าที่ก้านคอของชายฉกรรจ์อย่างสุดแรงเกิด:
“งั้นข้าก็จะส่งพวกแกไปลงนรกซะ!”
เดิมทีชายฉกรรจ์เห็นกู้หย่วนยืนนิ่งไม่ขยับ ก็หลงนึกว่าเด็กหนุ่มถูกข่มขู่จนกลัวหัวหด จึงหัวเราะหึๆ
“แบบนี้สิถึงจะถูก ไอ้หนู ข้าจะบอกให้เอาบุญ ข้าคือรองหัวหน้าแก๊งชิงจู๋ ข้า…”
ยังไม่ทันขาดคำ กู้หย่วนก็ฟาดมีดลงมาเต็มแรง ชายฉกรรจ์ตกใจสุดขีด รีบกระโดดถอยหลังหลบวูบ
