เอาเข้าจริง ไม่ใช่แค่สมุนไพรวิญญาณหรอกที่กู้หย่วนหมายตา แม้แต่ตะขาบตัวนั้น เขาก็แอบน้ำลายสออยากได้มันมาครอบครองเหมือนกัน
ตะขาบยักษ์ตัวนี้ร้ายกาจมาก หากเขาสามารถฝึกมันให้เชื่องได้ มันจะต้องเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่งมากแน่ๆ เผลอๆ มูลค่าของมันอาจจะสูงกว่าหวงจิงวิญญาณพวกนั้นซะอีก!
ปัญหาเดียวก็คือ… เขาจะจับตะขาบตัวนี้ยังไงนี่สิ!
เวลาล่วงเลยจนเกือบเที่ยงวัน กู้หย่วนเดินลัดเลาะตามเส้นทางภูเขาจนมาถึงตัวอำเภอ
อำเภอเป่ยเหลียงเป็นเพียงอำเภอเล็กๆ ธรรมดาๆ ที่ตั้งอยู่ตรงตีนเขาอวิ๋นเมิ่ง แต่เนื่องจากเทือกเขาอวิ๋นเมิ่งนั้นอุดมสมบูรณ์ไปด้วยของป่าและทรัพยากรมากมาย อำเภอเล็กๆ แห่งนี้จึงมีการค้าขายที่ค่อนข้างคึกคัก และมีเศรษฐกิจที่เจริญรุ่งเรืองพอสมควร
ถนนหนทางในตัวอำเภอกว้างขวาง สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวงที่เปิดประตูต้อนรับลูกค้า
บางครั้งก็มีกลิ่นหอมฉุยลอยโชยมาจากโรงเตี๊ยมหรือหอสุรา ชวนให้น้ำลายสอ
ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาบนท้องถนน บรรยากาศดูคึกคักมีชีวิตชีวา นานๆ ทีก็จะเห็นกลุ่มคนท่าทางดุดัน พกดาบสะพายกระบี่เดินผ่านไปมา
