ร้อมกันนั้น จิตวิญญาณก็กวักมือ ม้วนลมพายุสายหนึ่งขึ้นมา ขับไล่หมอกพิษที่พัดเข้ามาให้กระจายออกไป
ตอนที่มีกองทัพอยู่ หากไม่มีนางคอยพิทักษ์ เพียงแค่อาคมอสูรเหล่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้กองทัพเสียชีวิตและบาดเจ็บอย่างหนักหน่วงแล้ว
เมื่อเทียบกับอสูรที่ถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำเหล่านี้ ความสนใจของเซียวเฟิ่งอู่ก็ยังคงอยู่ที่มหาอสูรสองตนนั้น
ในไม่ช้า อสูรปีศาจมากมายก็ถาโถมเข้ามา ราวกับควันดำที่ม้วนตัว ราวกับคลื่นสัตว์ร้ายที่ดุร้าย ท้องฟ้าและพื้นดินล้วนแต่ถูกปกคลุม ดูเหมือนจะต้องการจะกลืนกินเงาร่างสีแดงสดนั้น
แต่ทันใดนั้น เสียงกระบี่ที่ดังราวกับมังกรคำรามก็ดังขึ้น
กระบี่สามเชียะระเบิดแสงออกมา กลายเป็นกระบี่ยักษ์ฟันเข้าไปในหมู่ปีศาจอสูรอย่างแรง ในทันใดนั้นก็มีอสูรปีศาจนับไม่ถ้วนที่ศีรษะขาดออกจากร่าง ร่างกายระเบิดออก
แต่อสูรปีศาจมีจำนวนมากมาย เซียวเฟิ่งอู่ก็ถูกล้อมอย่างรวดเร็ว นังกวัดแกว่งกระบี่ติดต่อกัน สังหารอสูรปีศาจเหล่านี้ รอบกายก็แผ่ม่านแสงสีทองออกมาต้านทานการโจมตีด้วยการควบคุมสิ่งของบางอย่างไว้
ทันใดนั้น ขนนกสีดำอันหนึ่งก็ปะปนอยู่ในหมู่ปีศาจอสูร ยิงเข้ามา
เซียวเฟิ่งอู่สายตาเคร่งขรึมขึ้น เตรียมพร้อมไว้นานแล้ว พลันตวัดกระบี่ฟันออกไป ใช้ออกซึ่งเพลงกระบี่สมุทรไร้ขอบเขตของตระกูลเซียว
สะบั้นธารา!
คมก
