ระในสายลม!
“รอยลม, ก้าวฉับไว!”
อารมณ์ทั้งหมดของจางเสี่ยวโหวเปลี่ยนไปสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาขณะที่ปกเสื้อของเขาสะบัด
พร้อมกับการร่ายคาถาของเขาแปรงสีฟัน แก้วน้ำ และราวแขวนเสื้อผ้าก็ส่งเสียงดังกระทบกันพวกมันทั้งหมดเคลื่อนไหวตามเส้นทาง
โม่ฟานรีบตั้งสติเพื่อดูฉากนี้จากเศษขยะและฝุ่นที่หมุนวนเหล่านี้เขาประหลาดใจที่พบกระแสอากาศที่ไม่ธรรมดาในหอพักกระแสอากาศนี้มีต้นกำเนิดจากตำแหน่งของจางเสี่ยวโหวมันแผ่กระจายไปทั่วตั้งแต่โถงทางเดินไปจนถึงห้องน้ำสาธารณะอีกด้านหนึ่งของทางเดิน
ซวบ!!
ทันใดนั้น ร่างของจางเสี่ยวโหวก็หายไป
จางเสี่ยวโหวที่เคยยืนนิ่งอยู่กลางหอพักกลายเป็นเหมือนกับว่าเขาใช้ ‘ก้าวคลื่นน้อย’ความเร็วเร็วราวกับพายุหมุนขณะที่เขาพุ่งออกจากหอพักของเขาอย่างบ้าคลั่งและตาม ‘รอยลม’ ที่มองไม่เห็นในอากาศที่มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำสุดทางเดิน!
“สุดยอดไปเลย!!”ลู่เสี่ยวปิงตะโกนออกมา
กลุ่มคนในหอพักรีบเบียดเสียดกันออกไปนอกประตูและวิ่งตามจางเสี่ยวโหว
อย่างไรก็ตาม ขณะที่ทุกคนออกจากหอพักจางเสี่ยวโหวก็ได้เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วจากด้านซ้ายของทางเดินไปยังสุดทางเดินแล้ว
เร็วเกินไป!
ความเร็วของนักวิ่ง 100 เมตรคนไหนๆ ก็ดูน่าสมเพชเมื่อเทียบกับการเคลื่อนไหวนี้!
โม่ฟานรู้สึกถึงคลื่นในใจทักษะพื้นฐานของธาตุลมก็เจ๋งจริงๆความรู้สึกของการก้าวเข้าสู่ ‘รอยลม’ ต้องน่าทึ่งมากแน่ๆ
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย!”จางเสี่ยวโหวร้องเรียก
ป
