ขอแค่ไม่มีเรื่องวุ่นวายก็พอแล้ว!
ในที่สุดใจของเย่ซินเซี่ยก็สงบลง
“ซินเซี่ย พี่จัดการพวกนั้นเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะไม่มารบกวนเธออีก” โม่ฟานวางรถเข็นไว้ตรงหน้าเย่ซินเซี่ย
“เมื่อกี้…ฉันเห็น…เห็นสายฟ้า ดูเหมือนจะเป็นทักษะระดับต้นของธาตุสายฟ้า ‘สายฟ้าฟาด’” เย่ซินเซี่ยพูด
เมื่อโม่ฟานได้ยินดังนั้น เขาก็เริ่มรู้สึกภาคภูมิใจ แต่เขาก็ยิ้มโดยไม่พูดอะไร เขาใช้ดวงตาที่ดูซื่อๆ มองเย่ซินเซี่ย
เย่ซินเซี่ยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เธอคิดอย่างรอบคอบก่อนที่ความประหลาดใจจะฉายแววในดวงตาของเธอ
“คนที่ใช้สายฟ้าฟาดคือพี่โม่ฟานเหรอ??”
โม่ฟานไม่ยอมรับ เขาแค่ยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น
“เป็นพี่จริงๆ ด้วย! พี่โม่ฟานเป็นจอมเวทเหรอ??” เย่ซินเซี่ยพูดด้วยความไม่เชื่อเล็กน้อย
“ฮ่าๆๆ เธอเป็นคนแรกที่ได้เห็นพลังที่แท้จริงของฉัน!” โม่ฟานพูดอย่างกะทันหันด้วยน้ำเสียงที่ดื้อรั้นต่อหน้าใบหน้าที่บอบบางน่ารักของเย่ซินเซี่ย
เย่ซินเซี่ยไม่คาดคิดว่าจะถูกโจมตีแบบนี้ ใบหน้าของเธอแดงก่ำทันที ลามไปถึงลำคอ
ตอนนั้นเองโม่ฟานถึงได้รู้ตัวว่าเขาผ่อนคลายเกินไป เขาจึงรีบอธิบาย “ขอโทษ ขอโทษนะ พี่ตื่นเต้นไปหน่อย”
เย่ซินเซี่ยตอบด้วยเสียงเบาๆ “แล้ว…พี่เป็นจอมเวทจริงๆ เหรอ?”
“คุณครูของเราบอกว่าหนึ่งในพันคนเท่านั้นที่จะปลุกธาตุสายฟ้าได้ ทักษะระดับต้นของธาตุสายฟ้ามีความได้เปรียบมาก เรียกได้ว่าเป็นธาตุระดับต้นที่ดีที่สุดเลย” ในตอนนี้ เย่ซินเซี่ยเริ่มรู้
