จะหักขาแกให้แกเป็นคนพิการไปพร้อมกับน้องสาวแกเลย!”ชายกล้ามใหญ่ในเสื้อกล้ามสีขาวสั่ง
หลังจากได้ยินเช่นนั้น หน้าอกของโม่ฟานก็เริ่มกระเพื่อมอย่างรุนแรง
เขากวาดตามองไปที่ศาลา
กลางศาลามีรถเข็นคนพิการวางอยู่คันเดียวพร้อมกับไพ่โป๊กเกอร์วางอยู่บนที่นั่ง
เดิมที โม่ฟานก็โกรธมากที่เห็นพวกขยะพวกนี้ใช้รถเข็นของเย่ ซินเซี่ยเป็นโต๊ะเล่นไพ่แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินคำดูถูกเหยียดหยามจากสวีปิงโม่ฟานรู้สึกราวกับว่าหน้าอกของเขากำลังจะระเบิด
คนพิการ?
คนพิการ?????
ฉัน โม่ฟาน ได้สาบานไว้แล้วถ้าใครก็ตามพูดเรื่องแบบนี้กับเย่ ซินเซี่ยฉันจะทำให้แน่ใจว่าพวกเขาจะต้องเสียใจที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์!
“เลิกเสียเวลากับไอ้เด็กนี่ได้แล้ว ไปซ้อมมัน!”
“แค่ฉันคนเดียวก็พอจะจัดการมันได้แล้วพวกพี่ๆ แค่ยืนดูอยู่ข้างๆ ก็พอ”ชายกล้ามใหญ่ในเสื้อกล้ามสีขาวเริ่มบิดข้อนิ้ว
โม่ฟานมองพวกเขาด้วยสายตาที่เย็นยะเยือกอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม ขณะที่พวกเขากำลังเล่นสนุกกันอยู่ที่นี่พวกเขากลับไม่สังเกตเห็นสิ่งหนึ่งเขากำลังสร้างเส้นทางสายฟ้าสีม่วงที่ดุร้ายอยู่ในดวงตาของเขาเส้นทางดวงดาวนั้นบรรจุพลังสายฟ้าอันมหาศาลที่กำลังจะปะทุออกมาเหมือนภูเขาไฟภายใต้ความโกรธของโม่ฟาน
“พวกแกคิดจริงๆ เหรอว่าฉันยังเป็นโม่ฟานคนเดิมที่พวกแกจะเอาเปรียบได้?”
พลังที่ไม่อยู่นิ่งเริ่มสั่นสะเทือนในบรรยากาศรอบตัวโม่ฟานมันเหมือนกับทหารที่ติดอาวุธครบมือที่กำลังรอคำสั่งจากนายพลของพวกเ
