ขา!
“แก ที่ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับสัตว์เลี้ยงด้วยซ้ำมาได้เวลาพอดีที่จะลิ้มรสชาติของสายฟ้า!”
ในขณะที่เสียงโกรธเกรี้ยวส่งออกมาจากลำคอของเขาดวงดาวทั้งเจ็ดก็ก่อตัวขึ้นและกลายเป็นเส้นทางดวงดาวทำให้พลังจากผงดวงดาวสายฟ้ารวมตัวกันในแขนขวาของโม่ฟาน!
“ซ่าาาาา~~~~”
ประกายสายฟ้าอันน่าตกใจแล่นไปทั่วร่างของโม่ฟานเหมือนงูหลามในวินาทีต่อมา สายฟ้าที่ไม่อยู่นิ่งในบรรยากาศก็เริ่มรวมตัวกันในแขนขวาของโม่ฟาน เปล่งเสียงที่บาดหู!
“พระเจ้าช่วย!!!!”
“นั่นอะไรกัน???”
“ทำไมมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่รอบตัวเขา?!”
“ไอ้เด็กนี่… พระเจ้าช่วย! เขาเป็นจอมเวท!!”ในบรรดาคนพวกนี้ สวีปิงเป็นคนที่เคยเห็นโลกภายนอกมากที่สุดคำว่า “จอมเวท” ถูกพูดออกมาอย่างมั่นใจ
กลุ่มนี้เป็นอันธพาลที่มีชื่อเสียงในเขตกว่างฉือจริงแต่ถึงอย่างนั้น อันธพาลก็ยังคงพึ่งพาการชกต่อยต่อหน้าจอมเวทตัวจริง พวกเขาไม่แม้แต่จะเรียกว่าขยะได้ด้วยซ้ำ
“เขาจะเป็นจอมเวทได้ยังไง!!”
สวีปิงและกลุ่มคนต่างก็ตกใจกลัวอย่างยิ่งกับภาพอันน่าตกใจตรงหน้า
ในมุมมองของพวกเขา ถ้าใครสามารถทิ้งรอยไว้ได้หลังจากชกต้นไม้คนนั้นก็ถือว่าเป็นคนที่มีตัวตนที่น่าทึ่งในหมู่อันธพาลแล้วแต่พวกเขาไม่เคยเจอใครที่ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยประกายสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทุกสิ่งภายในรัศมีไม่กี่เมตรดูเหมือนพื้นที่ไฟฟ้าแรงสูงที่ถูกทำลายพลังที่มองไม่เห็นกดดันพวกเขาทำให้ทั้งร่างกายรู้สึกชาไปหมด!
“พลังสายฟ้า, สายฟ้าฟา
