นนั้น กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ก็สำแดงเดช มันเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาแล้วลั่นไกตนเองออกไป
วินาทีถัดมา จักรพรรดิเทวะยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่เห็นเพียงแสงที่สว่างจ้า ราวกับแสงนั้นตัดเขาออกจากโลกและเข้าสู่ดินแดนที่ไร้ซึ่งสิ่งใด กระบี่แสงนั้นมีพลังมากพอที่จะตัดผ่าพรสวรรค์แล้วพุ่งผ่านไปได้
ความคมและความหนักแน่นของพลังนั้น เป็นความแข็งแกร่งที่เขาอดที่จะรู้สึกใจเต้นแรงไม่ได้
“อะไรน่ะ!?”
จักรพรรดิเทวะยุทธ์หรี่ตาลงโดยพลัน พร้อมกับยกแขนขึ้นมาบดบังเบื้องหน้าตนด้วย
ครืน!
ในที่สุด
ปราณกระบี่นั้นก็พุ่งผ่านไป เข้าโจมตีแขนของจักรพรรดิเทวะยุทธ์และระเบิดคลื่นพลังที่รุนแรงออกมาทันที
ด้วยรัศมีกว่าร้อยล้านกิโลเมตร มันทำให้ดวงดาวอีกมากมายนับไม่ถ้วนระเบิดออก
แม้แต่เมืองหลวงของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์เอง ขนาดว่าอยู่ไกลแล้วยังรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือน ผืนดินแยกออกจากกัน ท้องฟ้าถล่มทลาย และทั้งภูเขาแม่น้ำมากมายต่างก็มลายกันให้สิ้นราวกับโลกนี้จบลงแล้ว
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?!”
“ทำไมจู่ ๆ ถึงเกิดเรื่องน่ากลัวขนาดนี้ได้!”
“ใคร! ใครมันกล้าโจมตีเมืองหลวงของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์!”
เหล่าผู้ปลุกพลังต่างตื่นกลัว เขารู้สึกราวกับว่ากำลังจะถึงวันสิ้นโลก
ลำแสงมากมายพุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้า ตามด้วยเสียงสะท้อนของความเกรี้ยวกราดที่กังวานไปทั่วท้องนภา
พวกเขาคือเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งอาณาจักรหมาป่าสวรรค์
เมื่อรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนอันน่าเกรงขาม
