เมื่อครู่ พวกเขาก็พากันปรากฏตัวขึ้นมา กระจายจิตสัมผัสของตนไปให้ทั่วเพื่อหาต้นตอ
…
ฉู่โม่วไม่รู้ถึงสถานการณ์ของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์นี้เลย
ตอนนั้น บริเวณใจกลางการต่อสู้ที่ถือเป็นจุดกึ่งกลางการระเบิดของคลื่นอัดกระแทกด้วย ความเฉียบคมที่เดือดดาลแผ่กระจายเป็นวงกว้างไปทุกหนทุกแห่ง มันนำพาซึ่งเจตจำนงแห่งกระบี่อันแหลมคมจนน่ากลัวพุ่งข้ามเขตแดนไปยังมิติต่าง ๆ อีกนับหมื่นกิโลเมตร พลังนี้ทำให้กาแล็กซีกลายเป็นผุยผง ไม่รู้ว่ามีดวงดาวกี่ดวงที่ต้องสั่นสะเทือนเพราะพลังนี้
ความน่ากลัวกลืนกินไปทั่ว
และบริเวณแขนของจักรพรรดิเทวะยุทธ์เองก็ถูกแรงพลังระเบิดจนกลายเป็นแผลฉกรรจ์ เลือดศักดิ์สิทธิ์ไหลออกมาอย่างมหาศาล ทุก ๆ หยดที่หลั่งลงมานั้นประกอบด้วยพลังอันเปี่ยมล้น และทุก ๆ ครั้งที่มันไหลลงมา ช่องว่างมิติที่เพิ่งก่อตัวก็พลอยสั่นสะเทือนไปด้วย
“แกบังอาจทำให้ฉันบาดเจ็บเลยงั้นเหรอ!”
จักรพรรดิเทวะยุทธ์ร้องกังวาน
ถึงแม้ว่าการโจมตีของฉู่โม่วเมื่อครู่จะไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บจนตาย แต่เจตจำนงแห่งกระบี่นั้นก็คมและอัดแน่นด้วยพลังเกินกว่าที่เขาคาดคิด เจตจำนงแห่งกระบี่เหล่านั้นเคลื่อนตัวคลุ้มคลั่งอยู่ในร่างของเขา และภายใต้ความปั่นป่วนของอณูแห่งชีวิตและเลือดลม มันเลยทำให้เจตจำนงเหล่านั้นไม่สามารถถูกขจัดได้ไปพักใหญ่ ๆ
เช่นเดียวกันนั้นเพราะเจตจำนงแห่งกระบี่ที่ไม่สงบ มันก็เริ่มทำลายอวัยวะภายในและเส้นลมปราณของเขาให้เกิดความเจ็บ
