ราชันย์เทวะยุทธ์ผู้ที่พุ่งเข้าหาฉู่โม่วด้วยกำปั้นก็กำลังจะถึงตัวอีกฝ่ายแล้ว
ทว่า…
เคร้ง!
ระฆังทองแดงปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา และมันก็เป็นสิ่งที่รับหมัดนั้นเข้าไปแทนจนเกิดเป็นเสียงระฆังดังกังวาน
ในฐานะที่เป็นคนแรกที่เข้าโจมตี ราชันย์เทวะยุทธ์ผู้นี้รับรู้ได้เลยว่ากำปั้นที่ปะทะกับระฆังนั้น ไม่ต่างอะไรกับการปะทะเข้ากับเทพเจ้าแห่งเต๋าเลย มันไม่สั่นสะเทือนเลยสักนิด!
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น
ยามที่ระฆังทองแดงนี้ถูกหมัดของเขากระทบ มันก็ส่งเสียงออกมาเป็นวงคลื่นกระจายไปทั่วด้วย
คลื่นเสียงที่รุนแรงและกล้าแกร่ง ดังกังวานจนทำให้ผู้ที่ได้ยิน เผชิญเข้ากับสภาวะอวัยวะภายในแหลกสลาย ไม่เว้นแม้แต่กระดูกที่พากันแตกสลายอย่างต่อเนื่อง ความเสื่อมโทรมกัดกินจากภายในสู่ภายนอก มันค่อย ๆ ทำให้รอยแตกร้าวเกิดขึ้นบนร่างของเขา จากนั้นทั่วทั้งร่างก็หลั่งเลือดสีทองออกมาจนเสมือนรูปประติมากรรม
ชัดเจนเลยว่าเขาบาดเจ็บหนักจากการโจมตีครั้งเดียว
แต่จะให้ถอยตอนนี้ก็ทำไม่ได้แล้วเช่นกัน
นั่นเพราะตอนนั้น เขารู้สึกได้ถึงจิตสังหารที่หนักแน่นกำลังจับจ้องมาที่ตนอยู่
เขารับรู้ได้ดีว่าถ้าไม่หนี เขาได้ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตแน่
แต่ก็แค่นั้น
เพราะต่อให้เขาจะหนีไปตอนนี้ ความตายก็จะตามเขาไปเหมือนเงาที่คอยกัดกินหัวใจของเขา สิ่งนี้ทำให้เขาสั่นไปทั่วทั้งร่าง
“ช… ช่วยด้วย!”
เขาเริ่มร้องโอดครวญเพื่อให้ราชันย์เทวะยุทธ์อีกสามคนช่วยเขา
ถึงอย่างนั้น ท
