ั้งสามคนที่เหลือเองก็เพิ่งจะได้รับผลกระทบจากเสียงระฆังเมื่อครู่ ต่อให้พวกเขาจะอยากเข้ามาช่วยในตอนนี้ มันก็ถือว่าสายไปแล้ว
และตอนนี้
ฉัวะ!
ปราณกระบี่ที่คมกริบปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา ความคมของมันตระหนักได้เลยว่าจะต้องสามารถผ่าฟ้าได้อย่างสบาย ๆ เลยแน่ ๆ ก่อนที่ราชันย์เทวะยุทธ์ผู้นี้จะได้ตอบโต้อะไร กระบี่เล่มนั้นก็แทงทะลุอกเขาอย่างรวดเร็ว
ร่างนั้นนิ่งสงัดไปในวินาทีนั้น
ต่อมาร่างของเขาก็สั่นอย่างรุนแรงและระเบิดพร้อมเสียงดัง ‘เปรี้ยง!’ เขากลายเป็นละอองเลือดสีทองและกระจัดกระจายไปทั่วอวกาศ
ร่างทั้งร่างถูกแรงระเบิดทำลาย มีเพียงจิตวิญญาณปฐมกาลที่มีสีหน้าหวาดกลัวเท่านั้น ทว่าก่อนที่เขาจะได้หนี เขาก็โดนปราณกระบี่จัดการตัดร่างวิญญาณขาดเป็นชิ้น ๆ อีกครั้ง
แม้ว่าทั้งหมดนี้จะดูเป็นเรื่องที่ยาวนาน แต่ความจริงแล้ว ตั้งแต่ที่ราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสี่เริ่มโต้ตอบจนถึงตอนนี้ มันเป็นเพียงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น
ไม่นานนักจนกระทั่งละอองสีทองหายไปหมด
ในสนามรบก็เหลือราชันย์เทวะยุทธ์เพียงสามคนเท่านั้น
“อะไรน่ะ!?”
“เป็นไปได้ยังไง!”
มองไปยังภาพที่เกิดขึ้น ราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสามต่างก็ตกตะลึงกันแบบสุด ๆ พวกเขาไม่อยากจะเชื่อจนความคิดนั้นแสดงออกมาผ่านสีหน้า
ไม่มีใครเลยที่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้
ราชันย์เทวะยุทธ์ถึงสี่คนร่วมกันโจมตี แต่มันกลับกลายเป็นว่าพวกเขาเป็นฝ่ายถูกโจมตีกลับมา ไม่เพียงเท่านั้น หนึ่งในพวกเขายังถูกก
