ก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขารีบกระตุ้นเลือดภายในร่างและกระชับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ในมือไว้ให้มั่นก่อนจะฟาดฟันลงไปที่ฉู่โม่ว
“ตายซะ!”
คมกระบี่สะท้อนไปกับแสง และด้วยการฟาดฟันนี้มันก็ทำให้ทะเลเพลิงสีทองที่ขวางหน้าถูกขจัดไปด้วย
แต่สถานการณ์ก็ไม่ปล่อยให้ราชันย์เทวะยุทธ์ผู้นี้ได้ผลิยิ้ม
ทันทีที่ทะเลเพลิงบางส่วนสลายไป เพลิงสีทองก็กลับมาเติมเต็มส่วนที่หาย หนำซ้ำยังรุนแรงกว่าเดิมเสียอีก
พรึ่บ!
เพลิงลุกไหม้และเผาผลาญ
ราชันย์เทวะยุทธ์ร้องโอดครวญ ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังพยายามฟาดฟันกระบี่สวรรค์ภายในมือออกไปอย่างสะเปะสะปะ แต่ไม่ว่าอย่างไร ทุกสิ่งอย่างก็ไม่สามารถย้อนกลับไปได้แล้ว แม้อยากจะหนีออกมาก็ไม่อาจจะทำได้อีกต่อไป
ท้ายที่สุด…
ร่างที่จมอยู่ในทะเลเพลิงแห่งดวงตะวันก็ถูกเผาไหม้ทั้งเนื้อและกระดูก ไม่ว่ากว่าจะได้มาเป็นราชันย์เทวะยุทธ์จะต้องผ่านอะไรมาบ้าง ความเจ็บปวดพวกนั้นก็ไม่อาจเทียบเท่าได้เลย เปลวเพลิงสีทองนี้ เผาไหม้เขาได้อย่างง่ายดาย
เสียงร้องด้วยความหวาดกลัวดังมาจากร่างที่ไฟลุกท่วม แต่เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น
ยามที่มองไปกลางทะเลเพลิงตอนนี้
ร่างของราชันย์เทวะยุทธ์ผู้แข็งแกร่งก็ได้ถูกมอดไหม้เป็นเถ้าถ่านจนไม่เหลือแม้แต่จิตวิญญาณแห่งปฐมกาลไปแล้ว
…
องค์ชายรองแห่งชางหลางตกตะลึงไป ณ ขณะนั้น
เขายืนมองด้วยดวงตาที่ไร้สติ สีหน้านั้นดูจะเหลือเชื่อแบบสุด ๆ
ราชันย์เทวะยุทธ์!
ชายที่เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในอารย
