ธรรมอวกาศระดับกลาง
ต่อให้เอาไปเทียบกับเหล่าอารยธรรมระดับสูง คนเหล่านี้ก็ยังถือว่าแข็งแกร่งมาก ๆ อยู่ดี
ด้วยอายุขัยที่มากถึงหนึ่งล้านปี การทำลายกาแล็กซีนั้นเป็นเพียงเรื่องง่าย ๆ เลย
แต่ตอนนี้
คนคนนั้นกลับถูกเปลวเพลิงเผาตาย เขาไม่สามารถแม้แต่จะต่อต้านได้เลยด้วยซ้ำ
แบบนี้แล้วจะไม่ให้องค์ชายรองผู้นี้ตกตะลึงราวกับฝันอยู่ได้อย่างไร
หากไม่ติดว่าความรุนแรงที่เกิดขึ้นเบื้องหน้ามันประจักษ์ให้เห็นต่อสายตา เขาจะต้องไม่เชื่อว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ๆ แน่!
ทันใดนั้นเอง
องค์ชายรองก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารกำลังจ้องมองมายังเขา จนเขาไม่อาจจะอดกลั้นความสั่นกลัวได้
ได้สติกลับมา
เขาก็พบว่าผู้ฝึกยุทธ์ที่ไม่ต่างอะไรไปกว่ามดในสายตาเขา กำลังค่อย ๆ เดินเข้ามาช้า ๆ
มันชัดเจนว่าจิตสังหารจากแววตานั้น มองเขาเป็นศัตรูอย่างเต็มประดา
“เจ้านี่คิดจะฆ่าฉันจริง ๆ งั้นเหรอ!?”
ตระหนักได้เช่นนั้น องค์ชายรองก็เริ่มตื่นตัว “แก… แกคิดจะทำอะไรกันแน่!?”
ฉู่โม่วไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงเดินเข้าไปหาช้า ๆ
ในขณะที่องค์ชายรองได้แต่ถอยไปเรื่อย ๆ
เขาอยากจะหันหลังกลับแล้ววิ่งหนี แต่ก็พบว่าตนเองนั้นไม่มีความกล้ามากพอ
ขาทั้งสองข้างทำได้เพียงถอยจนกระทั่งล้มลงไปกับพื้น
ท่าทีเช่นนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขากลัวมาก ๆ เพราะงั้นองค์ชายผู้ยิ่งใหญ่จึงรีบพลิกตัวคุกเข่า “ได้โปรด… อย่าฆ่าฉันเลย… ฉันเป็นองค์ชายลำดับที่สองแห่งราชวงศ์
