เขาคือขุมทรัพย์เดินได้ดี ๆ นี่เอง!
หากเป็นมหาเทวะยุทธ์ที่ครอบครองสมบัติเช่นนี้ก็คงเท่านั้น
ปัจจัยสำคัญคือเขาเป็นแค่ผู้ปลุกพลังหนุ่มที่ทำให้พวกเขาเกิดโลภมากขึ้นมา
ตอนนี้ เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ดูแล รองผู้จัดการหอการค้าก็เริ่มลังเล
แต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่พบกับผู้ปลุกพลังหนุ่มก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายดูหนุ่มแน่นและมีพละกำลังอยู่ในขั้นมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น แต่เขาก็เผยความอันตรายที่ทำให้ต้องใจเต้นระรัวออกมาเช่นกัน รองผู้จัดการหอการค้าจึงยังคงลังเลอยู่
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ส่ายหน้าไปมาในท้ายที่สุด “ช่างเถอะ! คนคนนั้นดูไม่ธรรมดาเลย และเขาก็กล้านำหยกปฐมกาลมากขนาดนั้นออกมา เขาจะต้องมีอะไรสักอย่างแน่ พวกเรายังไม่ควรบุ่มบ่ามทำอะไร”
“ครับ!”
ผู้ดูแลทั้งหลายพยักหน้าและเตรียมแยกย้ายกันกลับไปทำงาน
แต่ ในตอนนั้นเอง เขาก็ได้ยินรองผู้จัดการหอการค้าเอ่ยขึ้น “อีกอย่าง… คนจากชางหลางยังอยู่ในเมืองไหม? หาโอกาสไปบอกเรื่องนี้กับพวกเขาด้วยล่ะ”
หืม?
เมื่อได้ยินดังนั้น เหล่าผู้ดูแลก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ “ผมจะจัดการให้ครับ”
รองผู้จัดการหอการค้าพยักหน้าเบา ๆ แล้วจึงเดินจากไป
…
หลังจากที่ออกมาจากหอการค้าบุหลันแดง ฉู่โม่วก็เที่ยวเตร็ดเตร่ในเมืองต่อไป
ก่อนหน้านี้เขาใช้หยกปฐมกาลหลายร้อยล้านก้อนซื้อสินค้าจากหอการค้ามาเป็นจำนวนมาก
แม้ว่าสมบัติเหล่านี้จะไม่ถือว่าเป็นสมบัติหายาก พวกมันต่า
