บทที่ 781 ปลูกต้นท้อ และ กินพลังชีวิต
ฉู่โม่วมายังโลกในฝ่ามือ
“เจ้านาย ท่านเข้ามาทำไมหรือ?”
ทันทีที่ชายหนุ่มปรากฏตัว อาไต๋ก็ร้องถามด้วยความสงสัย
แม้แต่เสี่ยวลวี่ก็ตื่นจากการหลับใหล
มันไม่ได้เข้าไปใกล้ แต่อยู่ห่างจากฉู่โม่วด้วยท่าทางระแวดระวัง ความประทับใจที่ชายหนุ่มทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ยังคงตราตรึงอยู่ในใจ มันตื่นตระหนกอย่างมาก โดยจนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่เชื่อใจอีกฝ่าย
แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังคงโผล่หัวมาให้เห็น จ้องมองมาเป็นครั้งคราว โดยที่หูเล็ก ๆ ชี้ขึ้น เห็นได้ชัดว่าค่อนข้างสนใจ
“ฉันมาที่นี่เพื่อแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก!”
ฉู่โม่วลูบหัวของอาไต๋จนมันวิงเวียน แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
ก่อนเขาจะปล่อยไฉ่เตี๋ยออกมา
พรึ่บ!
ทันทีที่ไฉ่เตี๋ยปรากฏขึ้น คลื่นพลังห้วงเวลาที่มองไม่เห็นก็กระจายออกไป ซึ่งอาไต๋ที่มีชีวิตชีวามากแต่เดิมก็ร่วงลงสู่พื้นราวกับถูกฟ้าผ่า มันแสดงสีหน้าหวาดกลัวและตัวสั่น
เสี่ยวลวี่ถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นทันที และไม่กล้าเงยหน้าขึ้น
สำหรับเสี่ยวอู๋ ในขณะนี้ร่างกายของมันเต็มไปด้วยพลัง ซึ่งเปลวเพลิงสีทองที่ลุกโชนของดวงอาทิตย์แผ่ไปทั่วตัวมัน ราวกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับศัตรู
พอเห็นฉากนี้ฉู่โม่วก็ผงะไปครู่หนึ่ง แต่จากนั้นก็ตระหนักว่าพวกมันคงถูกคุกคามจากพลังของไฉ่เตี๋ย จึงยิ้มและกล่าวทันทีว่า “ไม่ต้องกังวล มันจะไม่ทำร้ายพวกนาย”
พูดแล้ว ชายหนุ่มก็กวักมือเรียก ทางไฉ่เตี๋ยก็กระพือปีกขึ้นลง และใน
