นขึ้น พวกเธอได้แต่แสดงสีหน้าตกตะลึง แล้วจึงถูกแช่แข็งไปในทันที
ด้วยผลแห่งกาลเวลา พวกเธอค่อย ๆ สูญเสียอณูแห่งชีวิตไปจนหมด และกลายเป็นแค่กระดูกแห้ง ๆ ในท้ายที่สุด
อย่างที่เขาคาดเอาไว้
เมื่อฉู่โม่วเรียกภาพลวงตาของแม่น้ำแห่งกาลเวลาออกมาและย้อนเวลากลับไป ภาพที่เขาเห็นก็เป็นอย่างที่คาดการณ์เอาไว้ เมื่อระลอกคลื่นระเบิดออกมา แสงสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นบนขอบฟ้าและแพร่กระจายไปทั่วท้องนภา ส่งผลให้สาวรับใช้ทั้งสองนิ่งงันไปทันที
แต่
สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มสนใจก็คือ
เพราะประตูของห้องโถงไม่ได้ถูกปิดเอาไว้ สาวรับใช้คนหนึ่งจึงหันหน้าไปมองด้านนอกพอดี
ภายในสายตานั้น ฉู่โม่วมองเห็นบางอย่าง
ในเสี้ยววินาทีนั้น เมื่อท้องฟ้าเรืองแสงสีแดงฉาน แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างจ้าพลันฉีกห้วงอากาศและส่องลงมาที่นี่
แม้จะเป็นเพียงแค่แวบเดียวเหมือนแสงกะพริบ
แต่หลังจากที่เขาได้เห็นก็ต้องตะลึงงัน
“แสงศักดิ์สิทธิ์นี่มันคืออะไรน่ะ?”
ฉู่โม่วมองกลับไปเพื่อพยายามตามหาที่มาของแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นทันที
แต่สุดท้าย
แม้ว่าจะมองมันอีกมากกว่าสิบครั้งติดต่อกัน เขาก็ไม่อาจระบุได้ว่าแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นมาจากทิศทางใดด้วยซ้ำ
เพียงแต่ว่า
“อะไรน่ะ?”
ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มพลันสังเกตเห็นบางอย่างและอุทานออกมา
เขาหันกลับไปมองอีกครั้ง โดยคราวนี้ไม่ได้มองตรงไปยังแสงศักดิ์สิทธิ์ แต่จดจ่อไปยังวินาทีก่อนที่แสงสีแดงจะแพร่กระจายออกมาบนท้องฟ้า
ในสายตาของเขา
แสงสีเลือดน
