อาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ด้วย ถ้าอยากจะบุกรุกอาณาเขตของอีกฝ่ายและยึดครองก็คงจะยากลำบากมาก แต่ในทางกลับกัน พวกเราก็จะได้ประชากรจำนวนมาก!”
“ใช่แล้ว ฉันคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการจัดการกับเผ่าสิงห์ดำคลั่งก่อน แล้วค่อยกลับไปจัดการกับเผ่ามนุษย์วิหค หลังจากนั้น พละกำลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็จะเพิ่มขึ้น แล้วเราก็จะวางแผนใช้งานเผ่าสิงห์ดำคลั่งได้ด้วย”
มหาเทวะยุทธ์จำนวนหนึ่งเห็นด้วยกับข้อเสนอของเขา
มหาเทวะยุทธ์สองฝ่ายโต้เถียงกันไปมา แต่ก็ไม่มีใครโน้มน้าวอีกฝ่ายได้สำเร็จ ท้ายที่สุด พวกเขาก็ได้แต่หันไปพึ่งบรรพชนหมัวผู้ยังไม่เคยออกความเห็นตั้งแต่ต้น
“บรรพชนหมัว ท่านคิดว่ายังไงครับ!”
มหาเทวะยุทธ์คนหนึ่งเอ่ยถาม
ทันทีที่เขาพูดจบ บรรพชนยังไม่ทันได้พูดอะไร เขาก็เห็นผู้ปลุกพลังคนหนึ่งบินเข้ามาก่อน
“ท่านบรรพชน ผมเพิ่งได้รับข้อความจากเผ่าสิงห์ดำคลั่งมาเชิญบรรพชนหมัวไปเจรจาครับ!”
เขาโค้งคำนับและรายงาน…
ทันทีที่เขาพูดจบ ทุกคนก็จับจ้องไปยังบรรพชนหมัวทันที
ภายใต้สายตาของทุกคน บรรพชนหมัวยิ้มออกมาเล็กน้อยและค่อย ๆ กล่าว “ฉันว่าตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับเผ่าสิงห์ดำคลั่งหรอก เผ่าพันธุ์นี้ห่างไกลไปจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ ถ้าพวกเราฆ่าไปจนหมดก็จะไม่ได้ประโยชน์อะไร ในทางกลับกัน พวกเราจะเสียกำลังคนอย่างเปล่าประโยชน์ด้วย!”
“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจัดการเผ่ามนุษย์วิหคก่อน ตอนนี้มนุษย์วิหคเสียมหาเทวะยุทธ์ไป
