นระดับเทพเจ้าที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน แข็งแกร่งเสียจนกลายเป็นเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่ และกระทั่งสุดยอดอารยธรรมในจักรวาล!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้
เขาก็ได้แต่สูดหายใจลึกและหันไปมองมหาเทวะยุทธ์จากเผ่ามนุษย์วิหคมากมาย แม้อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นความหวาดกลัวลึกในดวงตาของเหล่าผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์ตนเอง เขาก็ไม่สามารถทำใจพูดออกไปได้
ท้ายที่สุด…
เขาจึงได้แต่กล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “หลังจากที่ฉันไม่อยู่แล้ว ถ้าทำอะไรไม่ได้… ก็ยอมแพ้ซะ!”
คำพูดเหล่านั้นเป็นเหมือนกำลังเฮือกสุดท้ายของเขา
เมื่อพูดจบ ใบหน้าของเขาก็กลายเป็นสีเทาซีด รอยแตกร้าวบนร่างกายขยายใหญ่ขึ้น ภายในร่างกายก็กำลังจะระเบิดออกมา… เขาทนต่อไปไม่ไหวแล้ว!
ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต
ผู้อาวุโสหลักแห่งเผ่ามนุษย์วิหคมองไปรอบ ๆ ด้วยความทรมานราวกับว่าอยากจะจดจำและบันทึกทุกสิ่งในจักรวาลแห่งนี้เอาไว้ในใจ
ในตอนนี้… ทั่วทั้งจักรวาลเงียบสงัด
เพราะการต่อสู้ของพวกเขา ดวงดาวทั้งหมดในรัศมีหลายร้อยล้านกิโลเมตรถูกระเบิดทำลาย ห้วงมิตินับไม่ถ้วนพังถล่ม และห้วงอากาศแตกสลายราวกับกระจกแตก
ห่างไกลออกไป
จุดดวงดาวมากมายกะพริบด้วยแสงอันบางเบา เหล่าดวงดาวที่ปล่อยแสงสว่างและความร้อนออกมายังคงส่องแสงอยู่ในจักรวาล มันเป็นเช่นนี้มากว่าหลายร้อยล้านปีราวกับว่ามีตัวตนอยู่ตลอดไป
เมื่อเห็นภาพนี้ สายตาของเขาก็ดูเศร้าส
