่สุด เราจะไม่อยู่ที่นี่นานเกินไป… แล้วยานรบของเราสามารถกระโดดข้ามกำแพงมิติระยะใกล้ได้ตามปกติแล้วหรือยัง?”
“ดะ… ได้ครับ แต่ว่า…”
สัตว์อสูรชราลังเล “พลังงานที่ยานรบสำรองเหลือตอนนี้อยู่ในระดับต่ำกว่าค่าวิกฤตแล้ว ดังนั้นหากเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น เราอาจไม่หลงเหลือพลังงานให้ใช้หลบหนีนะครับ!”
“ไม่เป็นไร!”
นายน้อยโบกมือและพูดว่า “แม้พลังงานใกล้จะหมดแล้ว แต่ตราบใดที่เราไปถึงดาวเคราะห์พลังงานนี้ ก็จะสามารถเติมเชื้อเพลิงจนมีเพียงพอที่จะใช้กระโดดข้ามกำแพงมิติเพื่อกลับไปยังอาณาเขตของตระกูลบารอนได้!”
“แต่ว่า…หากพวกเราโชคร้ายไปเผชิญเหตุการณ์ไม่คาดฝันบนดาวเคราะห์พลังงานนี้…มันจะทำให้ยานรบไม่มีพลังงานหลงเหลือให้หลบหนีแล้วนะครับ!”
สัตว์อสูรชรากล่าวอย่างเป็นกังวล
“จะเกิดอะไรขึ้นได้อย่างไร? ไม่ใช่ว่านายประเมินไปแล้วเหรอว่าบนดาวเคราะห์นี้มีผู้ปลุกพลังสูงสุดไม่เกินขั้นเทียมเทพเท่านั้น แล้วจะมีภัยอันตรายใดที่คุกคามเราได้?!”
นายน้อยพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว
เขาก็มองไปยังสัตว์อสูรชราที่ยังดูเป็นกังวลอยู่ และพูดอย่างหงุดหงิดว่า “เอาละ ตกลงตามนี้ เราจะไปถึงที่หมายให้เร็วที่สุด แล้วรีบเติมเชื้อเพลิงพลังงานให้มากที่สุด จากนั้นจะรีบกลับออกมาทันทีตามที่นายว่า เพราะหากอยู่นานเกินไปก็รังแต่จะเพิ่มความเสี่ยงให้พวกเรามากขึ้น!”
“ชะ… ใช่แล้วครับ!”
สัตว์อสูรชราคิดอยู่ครู่หนึ่ง และเห็นว่าสมควรแก่เหตุผลเช่นเดียวกัน ดังนั้นมันจึ