งพยักหน้าเห็นด้วย
จากนั้นไม่นาน
ยานรบก็รีดเค้นพลังงานจำนวนมาก เพื่อปรับระดับความเร็วให้เพิ่มขึ้นที่ความเร็วแสง ก่อนจะปลดปล่อยเป็นคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ที่กวาดไปทั้งสี่ทิศทาง แล้วหายวับไปทันทีท่ามกลางจักรวาลอันมืดมิด
เมื่อมันปรากฏตัวอีกครั้ง ระยะทางก็ลดลงถึงหนึ่งในห้า
เวลาต่อมา… ยานรบได้เคลื่อนตัวเข้าหาดาวเคราะห์สีน้ำเงินอย่างรวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
…
“แย่แล้ว!”
“สงสัยว่าอีกฝ่ายต้องใช้การข้ามผ่านกำแพงมิติอวกาศระยะสั้น จึงสามารถกระชั้นชิดเข้ามาหาเราอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้!”
“เตือนภัย! เตือนภัย! เตือนภัย!”
“ด้วยความเร็วนี้ อย่างมากสุดไม่เกินครึ่งชั่วโมง ก็สามารถมาถึงดาวเคราะห์ของพวกเราแล้ว!”
“หอพินิจดาราสามารถตรวจจับความผิดปกติได้อีกครั้ง!”
บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ฉู่โม่วและพรรคพวกเพิ่งมาถึงหอพินิจดารา ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของผู้เฝ้าสังเกตการณ์หลายคน
จึงรีบเข้าไปตรวจสอบทันที
เมื่อเขาเพ่งสายตาไปที่หน้าจอขนาดใหญ่ ก็เห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันเงียบงันและเย็นเยียบ กำลังมียานรบลำใหญ่เคลื่อนตัวเข้ามาด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวและใกล้ขึ้นทุกครั้งที่ยานรบกะพริบหายตัว
“นี่เป็นวิธีการข้ามกำแพงมิติอวกาศระยะสั้น ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของผู้มาเยือนนั้นจะไม่อ่อนแอ และอาจจะเป็นถึงหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังมากในจักรวาลนี้ด้วย!”
ผู้สังเกตการณ์คนหนึ่งกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“แต่ว่า…”
เขาขมวดคิ้วอย่างฉง
