บัญชาของสวรรค์
ทันทีที่สิ้นเสียง
หง่างเหง่ง!
เสียงระฆังที่ดังขึ้นครานี้ ราวกับเป็นน้ำมือของยักษ์โบราณกำลังเคาะระฆังทองแดง ทันทีที่ดังขึ้น ก็ปรากฏเป็นคลื่นเสียงที่ไม่มีที่สิ้นสุดถาโถมออกไป ไม่ว่ามันจะผ่านไปที่ใด ที่แห่งนั้นก็จะกลายเป็นความโกลาหล และเหลือเพียงกฎเกณฑ์อันแข็งแกร่งสุดที่คอยค้ำจุนไว้
แต่เพียงไม่นาน
กฎเกณฑ์ก็เริ่มถูกทำลายตามไป เหลือไว้เพียงลม ไฟ ไอน้ำ และเศษฝุ่นที่ไม่มีที่สิ้นสุดเท่านั้น นี่คือแก่นแท้ของดิน น้ำ ลม และไฟ ซึ่งเป็นองค์ประกอบพื้นฐานของทุกสิ่งในโลก มันควรจะถูกซ่อนอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ ทว่าภายใต้อำนาจของระฆังทองแดง มันจึงถูกเผยให้เห็นออกมาโดยตรง
เสียงระฆังยังคงก้องกังวาน จนกระทั่งดิน น้ำ ลม ไฟ เริ่มกลายเป็นเถ้าธุลีในที่สุด
เสียงที่ราวกับจะชำระล้างทุกสิ่งให้กลายเป็นสสารธาตุของระลอกคลื่นสีทองในความว่างเปล่า กระเพื่อมกวาดขึ้นลงไปในทุกทิศทาง ท่ามกลางจักรวาลที่ไม่มีที่สิ้นสุดที่ฉู่โม่วมองเห็น
ทุกสิ่งบนโลกนี้ได้หายไป เหลือไว้เพียงเสียงระฆังที่ดังกึกก้อง
หง่างเหง่ง! หง่างเหง่ง! หง่างเหง่ง!
โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เมื่อระฆังเริ่มแผ่วลง ในที่สุดก็มีเสียงระเบิดดังตามมา
เมื่อมองไปยังความว่างเปล่าในเวลานี้ เขาก็พบว่าทุกสิ่งที่นี่กลายเป็นสสารธาตุโกลาหลและความว่างเปล่า เหมือนกับตอนที่ดวงดาวยังไม่ถือกำเนิด
“อีกครั้ง!”
ฉู่โม่วตะโกนขึ้น
เมื่อได้รับเสียงบัญชาของสวรรค์ ระฆั
