งก็ถูกทำให้ดังขึ้นอีกครั้ง จากนั้นทุกสิ่งก็พลันแข็งตัวทันที ไม่ว่าดิน น้ำ ลม และไฟก็เริ่มถือกำเนิดขึ้น จนในที่สุดก็พัฒนากลายเป็นกฎเกณฑ์ นี่คือการเปลี่ยนแปลงหวนคืนของทุกสรรพสิ่ง ไม่ว่าความว่างเปล่าปฐมกำเนิด หรือสสารธาตุอันโกลาหลก็ล้วนมลายสิ้น ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับคืนสู่ความสงบ
พร้อมกับเสียงระฆังที่ค่อย ๆ เงียบลงเช่นกัน
หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าดวงดาวที่อยู่บริเวณใกล้เคียงนั้นได้สลายเป็นฝุ่นภายใต้เสียงของระฆังก่อนหน้านี้ไปแล้ว เกรงว่าใครก็ตามที่ได้เห็น คงคิดว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นที่นี่มาก่อนอย่างแน่นอน
“ฟู่ว…”
เมื่อการทดลองเสร็จสิ้นลง ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จากนั้นก็มองไปรอบ ๆ
แม้ในขณะนี้จะไม่มีความปั่นป่วนของคลื่นลมใดแม้แต่น้อย แต่ฉู่โม่วก็สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าภายใต้ความว่างเปล่าอันเงียบสงบนี้ มีสสารธาตุแห่งความโกลาหลนับไม่ถ้วนซ่อนเร้นอยู่
ซึ่งมันจะเป็นสิ่งที่หลงเหลืออยู่หลังจากกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ถูกทำลาย
หากปลดปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่ที่นี่ มันก็จะปรากฏออกมาอีกครั้ง ดั่งฉากที่มันถูกทำลายไปก่อนหน้า
“ระฆังนี้ทรงพลังเกินไป!”
“สมกับเป็นพลังของระฆังจักรพรรดิบูรพาในตำนานจริง ๆ!”
เขาพึมพำกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พลังระดับนี้เกินจินตนาการของเขาไปมากโข
ก่อนที่จะทดลองสั่นระฆัง เขาได้เคยเตรียมใจไว้อยู่ไม่น้อย แต่ใครจะคาดคิดว่ามันจะน่าพรั่นพรึงขนาดนี้
แม้แต่ธาตุต้น
