ียงแค่สองสิ่งนี้ก็มากพอที่จะทำให้ชื่อของมนุษยชาติเปล่งประกายประดุจแสงดาวไปตลอดกาลแล้ว!
ไหนจะยังสังหารผู้ยิ่งใหญ่ลำดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคอีก หรือจะเป็นการสังหารเหล่าผู้สืบทอดด้วย!
วางแผนกับบรรพชนแห่งมนุษยชาติ รวมหัวกันเพื่อสังหารมหาเทวะยุทธ์ของอีกฝ่าย!
…
ยิ่งเล่าก็ยิ่งตกใจ ยิ่งตกใจก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น
“ฉันไม่คิดเลยว่าราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์จะประสบความสำเร็จและกลายเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งจักรวาลเช่นนี้!”
“ดูเหมือนว่าทั้งความแข็งแกร่งและพรสวรรค์ของราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์นั้นจะเหนือเกินกว่าที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินของพวกเราจะรองรับเขาไหวจริง ๆ จักรวาลเนี่ยแหละ คือสถานที่ที่เหมาะสมกับเขามากที่สุด!”
“น่ากลัวจริง ๆ ไม่อยากจะเชื่อเลย!”
“การสังหารผู้ยิ่งใหญ่และกวาดล้างผู้สืบทอดของเผ่าพันธุ์อื่นนั้นถือเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก ๆ!”
“สังหารได้แม้กระทั่งมหาเทวะยุทธ์ มหาเทวะยุทธ์เลยนะ! ความแข็งแกร่งของเขามันพร้อมจะเขย่าจักรวาลได้ทุกครั้งที่ลงมือทำอะไรสักอย่างเลยจริง ๆ กล้ามากที่จะใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อ ถ้าเป็นฉันละก็ คงจะไม่มีความกล้าระดับนั้นแหง เผลอ ๆ อาจจะกลัวหัวหดตั้งแต่รู้ว่าศัตรูเป็นมหาเทวะยุทธ์แล้ว คงได้วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนแน่!”
“นายมันก็แค่ราชันย์เทพยุทธ์ทั่ว ๆ ไป แต่ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์นั้นเป็นผู้ที่รู้จักโดยผู้คนนับไม่ถ้วนเลยนะ!”
“ใช่! พูดแล้วก็ยังรู้สึกห