จะปลดปล่อยออกมาได้ก็ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมกับผู้ใช้
สิ่งที่ชายหนุ่มฝึกฝนคือเจตจำนงกระบี่ ในมือของเขา กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์นั้นเพียงพอที่จะปลดปล่อยพลังได้จนถึงขีดสุด แต่หากเปลี่ยนเป็นกระบี่เล่มนี้ พลังของมันก็จะลดลงมหาศาล
“น่าเสียดาย…”
ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมา
หากเขาเป็นนักดาบ เขาก็คงรีบคว้ามันเอาไว้ทันที แต่เขาคือผู้ฝึกกระบี่
ชายหนุ่มจึงละสายตาไปมองยังสมบัติชิ้นที่สอง
มันเป็นม้วนภาพกระดาษที่ผนึกพื้นที่และแดนลับไว้ข้างใน
มันคือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุด อย่างไรแล้ว มันก็มีแดนลับบรรจุอยู่ภายในซึ่งสามารถผลิตสมบัติแห่งสวรรค์และโลกได้นับไม่ถ้วน นอกจากนั้นก็ยังมีวิธีการใช้แบบอื่นอีกมากมาย แม้แต่มหาเทวะยุทธ์ก็ยังให้ความสำคัญกับมันเป็นอย่างมาก
แต่…
‘มันไม่มีค่าอะไรสำหรับฉัน’
ฉู่โม่วแอบส่ายหน้าไปมาเบา ๆ
เขามีโลกในฝ่ามือที่สามารถให้กำเนิดวิญญาณได้อยู่แล้ว มันแทบไม่ต่างไปจากแดนลับนี้เลย
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น…
โลกในฝ่ามือของเขาเชื่อมต่อกับพละกำลังที่มี ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่าไร โลกก็จะยิ่งกว้างใหญ่มากขึ้นเท่านั้น หากเปรียบเทียบกับภาพภูเขาและแม่น้ำเหล่านั้นแล้ว ศักยภาพในการเติบโตนั้นแตกต่างกันมหาศาล
เมื่อคิดได้ดังนั้น… ฉู่โม่วก็หันไปมองยังสมบัติชิ้นสุดท้าย
สมบัติชิ้นนี้ดูเหมือนลูกแก้วทรงกลมที่มีพลังจิตวิญญาณแข็งแกร่งที่สุดในสมบัติทั้งสามชิ้น เห็นได้ชัดว่ามันมีพละกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน
เพีย
