งแต่ว่า ชายหนุ่มไม่รู้ว่าลูกแก้วนี้เป็นสมบัติแบบไหน
พูดอีกอย่างก็คือหากต้องเลือก เขาก็ควรจะเลือกสมบัติชิ้นนี้มากที่สุด นอกจากนี้ บรรพชนทั้งสี่และผู้ปลุกพลังมากมายต่างก็มองมายังลูกแก้วนี้ด้วยสายตาปรารถนายิ่งนัก
แต่…
ฉู่โม่วก็ยังลังเล
แม้ว่าสมบัติชิ้นนี้จะทรงพลังมาก แต่มันก็เรียกได้ว่าเป็นสมบัติที่ลึกลับอย่างถึงที่สุด ด้วยพละกำลังของเขาในตอนนี้ แม้ว่าจะได้มันมา ก็ยังไม่สามารถปลดปล่อยพลังได้มากนัก
ยิ่งไปกว่านั้น พัฒนาการของเขาขึ้นอยู่กับระบบกลืนกินเป็นหลัก สมบัติเหล่านี้จึงเป็นเพียงแค่อุปกรณ์เสริมและไม่ได้ส่งผลอะไรกับเขามากนัก
ดังนั้นแล้ว…
สายตาของฉู่โม่วจึงมองข้ามสมบัติเหล่านี้ไปยังกลุ่มบรรพชนที่ถูกผนึกอยู่กลางอากาศ
‘ตอนนี้ฉันยังแข็งแกร่งไม่พอ ฉันจะปลดปล่อยพลังของสมบัติมากมายออกมาทั้งหมดไม่ได้ ถ้าแบบนั้นพวกมันก็สูญเปล่า!’
‘ถ้างั้นทำไมไม่เพิ่มพละกำลังก่อนล่ะ!’
‘และในกลุ่มบรรพชนนี้ก็มีความเข้าใจในพลังแห่งกฎเกณฑ์ของมหาเทวะยุทธ์อยู่ ถ้าฉันได้ดูดซับมันเข้าไปก็จะพัฒนาได้มาก คงพอที่จะทำให้ฉันเข้าใจความหมายอันลึกซึ้งของมหาเทวะยุทธ์ได้มากยิ่งขึ้น และเส้นทางข้างหน้าในอนาคตก็จะราบรื่นยิ่งขึ้นด้วย!’
‘เทียบกับสิ่งนี้แล้ว ลูกแก้วลึกลับนั่นก็สู้ไม่ได้เลยสักนิด!’
ฉู่โม่วแอบคิดอยู่ในใจ
หลังจากนั้น เขาก็คว้าพลังปราณมหาศาลกลางอากาศเอาไว้โดยไม่ลังเล
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มตัดสินใจดังนั้น ผู้ปลุกพลังมากมายก