บทที่ 608 ฝุ่นควันสงบลง และ สมบัติสามชิ้น
“ฮ่า ๆๆๆๆ!”
ในตอนนั้นเอง เสียงหัวเราะดังลั่นจนสั่นสะท้านกาแล็กซีก็ดังขึ้น เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเหล่าบรรพชนกำลังหัวเราะสุดปอด
เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีความสุขมากที่ทำภารกิจช่วยเหลือ และสังหารมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคได้สำเร็จ
ต้องรู้ด้วยว่า …มหาเทวะยุทธ์นั้นคือผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของกาแล็กซี
เผ่าพันธุ์มนุษย์และมนุษย์วิหคต่อสู้กันมาเนิ่นนาน ความโกรธแค้นระหว่างทั้งสองฝ่ายดำเนินมายาวนานกว่าแสนปี และเกิดการต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็มีมหาเทวะยุทธ์เพียงน้อยนิดที่ต้องตายในสนามรบ และส่วนมากยังเป็นแค่ครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์อีกด้วย
อย่างไรแล้ว… พลังของมหาเทวะยุทธ์ก็แข็งแกร่งเกินไปและพวกเขาต่างก็มีพลังไร้ขอบเขต พละกำลังของเลือด ลมปราณ และอณูแห่งชีวิตไม่ใช่ปัจจัยหลักอีกต่อไป ความลับแห่งสวรรค์และโลกจะกลายเป็นจุดสำคัญแทน แล้วจะให้พวกเขาอ่อนแอได้อย่างไรกัน?
ดังนั้นแล้ว เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น มันก็จะต้องผ่านช่วงเวลาของการยั่วยุที่ยาวนาน แล้วจึงค่อย ๆ เพิ่มพละกำลังมากขึ้น เหมือนกับสองกองทัพที่เผชิญหน้ากัน และจะต้องใช้เวลานานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
และผลลัพธ์สุดท้ายก็คือการทำให้ศัตรูบาดเจ็บสาหัสหรือสะท้อนกลับมา
หากอยากจะสังหารก็คงเป็นเรื่องยาก
แต่ในตอนนี้ …เหตุผลที่ทำได้ก็เพราะพละกำลังของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคนั้นยังไม่สูงที่สุด และยังมีบรรพชน
