เผ่าพันธุ์มนุษย์อีกสี่คนห้อมล้อมอยู่ด้วย แม้ว่าจะเขาจะเป็นเพียงร่างมายา ทว่าพละกำลังของพวกมันก็แข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด และด้วยการร่วมมือกัน อีกฝ่ายก็ไม่มีโอกาสหนีไปได้และค่อย ๆ ถูกกัดกินอยู่ในวงล้อม หลังจากที่ผ่านไปมากกว่าหนึ่งเดือนจึงสิ้นใจในที่สุด
ระหว่างที่หัวเราะร่วน ร่างของบรรพชนมนุษย์ทั้งสี่ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าทุกคน
ฉู่โม่วเคยพบกับบรรพชนหมัวและบรรพชนมือกระบี่มาก่อนที่ตำหนักบรรพชน แต่เขายังไม่รู้จักอีกสองคนเลยสักนิด
“สวัสดีครับท่านบรรพชน”
ในตอนนี้ ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์มากมายรวมไปถึงฉู่โม่วก็เข้ามาทำความเคารพ
“ไม่ต้องสุภาพนักหรอก”
บรรพชนหมัวพยักหน้าเบา ๆ และกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เขาเข้ามาพูดคุยกับฉู่โม่วและคนอื่น ๆ ในขณะที่บรรพชนอีกสามคนก็พยักหน้าตาม แล้วจึงใช้กระบวนท่าต่าง ๆ ในตำแหน่งที่มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคสิ้นใจราวกับว่ากำลังดูดซับบางสิ่ง
ไม่นานหลังจากนั้น…
เงาวิญญาณก็ถูกดูดเข้าไปในมือของบรรพชนคนหนึ่ง มันยังคงดิ้นไปมา แต่เมื่อบรรพชนออกแรงเล็กน้อย ร่างวิญญาณนั้นก็สงบลงราวกับว่าหมดเรี่ยวแรง
“นี่…”
“หรือว่านั่นจะเป็นวิญญาณที่เหลืออยู่ของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหค?!”
เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่โม่วก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แล้วจึงนึกขึ้นได้ว่ามันคงจะเป็นเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหค สุดยอดผู้ปลุกพลังในกาแล็กซีแห่งนี้
และนี่
ก็คือเหตุผลที่บรรพชนเผ่ามนุษย์ทั้งสี่ไม่ลังเลที่
