งความยิ่งใหญ่ระเหยออกมาจากบริเวณหนือศรีษะ บ้างก็ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสวรรค์ที่ดูจะไม่มีวันหยุดมอดไหม้ พวกเขาเหล่านี้ล้วนแต่แข็งแกร่งกันในแบบของตนเอง สิ่งเดียวที่เหมือนกัน คือพลังของพวกเขามันแข็งแกร่งมาก ๆ
ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ได้ลงมือทำอะไร เพียงแค่ปลดปล่อยกลิ่นอายออกมาจากร่างของตน ก็มากพอที่จะทำให้กาแล็กซีสั่นสะเทือนได้แล้ว มิติรอยแยกต่าง ๆ ปรากฏขึ้นให้เห็นอยู่ละลานตา
“พวกแกมาที่นี่ได้ยังไง!”
มองไปยังบรรพชนของมนุษย์ทั้งสี่คนแล้ว มหาเทวะยุทธ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคก็ดูเคร่งเครียดขึ้นมา เขาคิดไม่ตกและรู้สึกหวั่นใจ
ความสงสัยก่อตัวขึ้น
ทั้ง ๆ ที่การกระทำของเขามันควรจะเป็นความลับจนไม่อาจจะมีคนนอกรับรู้ได้แท้ ๆ แต่ทำไมบรรพชนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ถึงมาที่นี่ได้กัน?
“อัจฉริยะเผ่าพันธุ์เราเดินทางไกลทั้งที มันย่อมเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เราจะต้องเตรียมการรับมือหากเกิดข้อผิดพลาดใด ๆ ขึ้น!”
ผู้นำของเหล่ามหาเทวะยุทธ์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์กล่าวขึ้น
เขาพูดเสียงดัง “อันที่จริง ฉันไม่ได้รู้เลยว่าพวกมนุษย์วิหคอย่างพวกแกคิดจะทำอะไรกัน แต่เราเพียงคาดเดาไว้ว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นบ้างเท่านั้น จึงเตรียมตัวไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ อย่างน้อย ถ้าพวกแกไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ พวกเราก็จะสบายใจหายห่วง”
“แต่พวกแกดันทำจริงเสียได้”
พูดออกไปเช่นนั้น ในแววตาของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มให้เห็นเจือจาง “เห็นอยู่เงียบ ๆ ก็ไม่คิดว่าจะลงมือจริง
