ของมหาเทวะยุทธ์งั้นเหรอ?”
เขาพึมพำกับตนเอง
แม้ในใจจะคิดเช่นนั้น แต่สีหน้าและท่าทีของเขาก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง เขาเพียงแค่มองมหาเทวะยุทธ์ต่างเผ่าพันธุ์อย่างใจเย็น ก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงดัง “มหาเทวะยุทธ์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคมาปรากฏตัวด้วยตนเองเช่นนี้ เพียงแค่เพราะจะมาสังหารเทียมเทพเช่นฉันน่ะเหรอ? คิดว่าฉันคนนี้แข็งแกร่งขนาดไหนกันเชียว?”
“แกไม่ใช่ขั้นเทียมเทพธรรมดา!”
มหาเทวะยุทธ์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคเปล่งแสงสีทองพร้อมกับเสียงที่ออกมาจากปาก น้ำเสียงนั้นก้องกังวานไปทั่วราวกับเป็นเสียงของดวงดาวที่ปะทะกันจนเกิดระเบิดขึ้น “ขั้นเทียมเทพธรรมดาไม่มีทางสังหารอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของพวกเราได้อย่างแน่นอน ไม่มีทางที่จะสังหารโม่ซางได้! หากแกเป็นเพียงเทียมเทพธรรมดาจริง ๆ ละก็ แกน่ะไม่มีค่าให้เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉันสังหารเสียด้วยซ้ำ!”
ถึงแม้ว่าน้ำเสียงนั้นจะราบเรียบ
แต่ทุกคนที่ได้ยิน กลับรู้สึกได้ถึงจิตสังหารที่เข้มข้นแฝงมาอยู่ภายในนั้น
ผู้ฝึกยุทธ์มากมายสูญเสียความห้าวหาญ และแปรเปลี่ยนเป็นตกตะลึงจนไม่เหลือจิตวิญญาณที่จะต่อสู้อีกต่อไปแล้วในเวลานี้
หากมหาเทวะยุทธ์คิดจะลงมือจริง ๆ ละก็ ด้วยพลังของมหาเทวะยุทธ์ พวกเขาจะรับมือได้อย่างไร?
“ชักอยากจะรู้แล้วแฮะ…”
ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง หวาดกลัว และสิ้นหวัง เสียงของฉู่โม่วก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
มหาเทวะยุทธ์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงมองฉู
