่โม่ว และรอให้อีกฝ่ายพูดต่อเสียก่อน
“เท่าที่ฉันรู้มา ทั้งสองเผ่าพันธุ์ได้ตกลงในพันธะสัญญามาตั้งแต่ต้น ว่าจะไม่รุกรานหรือเปิดฉากโจมตีอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์อื่นก่อนหากไม่ได้รับการอนุญาต ตอนนี้คุณมาที่นี่เพื่อเปิดฉากโจมตีก่อนและตั้งใจจะฆ่าฉันอย่างเปิดเผย แบบนี้มันเป็นเพราะคุณอยากจะฉีกสัญญาที่ทำไว้กับมนุษย์ใช่หรือเปล่า? ถ้าแบบนี้มันจะกลายเป็นการเปิดฉากสงครามเผ่าพันธุ์เอานะ~”
ฉู่โม่วพูดต่อด้วยน้ำเสียงยียวนเล็กน้อย
“ใครบอกว่าฉันกระทำอย่างเปิดเผยกัน?”
มหาเทวะยุทธ์เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคพูดเสียงดัง “ตราบใดก็ตามที่แกและทุกสรรพสิ่งบนดาวดวงนี้ถูกทำลายจนหมดสิ้น มันก็จะไม่มีพยานไปบอกเล่าเรื่องราวต่อไปนี้ แต่ถึงจะมีพวกแกรู้ว่าฉันเป็นผู้ลงมือ แล้วมันจะทำไมกันล่ะ?”
“ยิ่งไปกว่านั้น…”
“พลังของแกมันน่ากลัวเกินไป เกินกว่าที่เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉันจะมองข้ามได้ หากปล่อยให้แกเติบโตต่อไป ท้ายสุดแล้วแกจะกลายเป็นหายนะที่พวกฉันไม่อาจหลีกเลี่ยง เช่นนั้นแล้ว คิดว่าฉันจะยอมปล่อยให้แกรอดต่อไปในอนาคตได้งั้นหรือ?”
“แทนที่ฉันจะนั่งเฉย ๆ แล้วรอความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา สู้ฉันยอมบีบคอแกในครั้งนี้ไปเลย หากอนาคตจะมีคนมาแก้แค้นให้แก ฉันก็จะแสดงให้เห็นด้วยว่าพวกมันต้องจ่ายแพงขนาดไหน!”
ได้ยินเช่นนั้น
ฉู่โม่วก็พยักหน้า “ถ้างั้น…แสดงว่าคุณทุ่มทุกอย่างในครั้งนี้แล้วสินะ?”
พูดจบ…
ปราศจากการรอให้อีกฝ่ายตอบ เขาก็พูดตอบในคำถาม
