ื่น ๆ เองก็เช่นกัน
อย่างไรแล้ว
ไม่ว่าพวกเขาจะเข้าใจการทำลายเกราะป้องกันหรือไม่ หากได้เข้าใจจังหวะกระบี่ในการโจมตีของมหาเทวะยุทธ์ทั้งสองสักหน่อยก็เป็นประโยชน์สำหรับพวกเขามากแล้ว
เวลาเดินผ่านไปเรื่อย ๆ
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง
ทันใดนั้น
พลังงานแปรปรวนก็แพร่กระจายออกมา
“เกราะป้องกันถึงจุดที่อ่อนแอที่สุดแล้ว!”
“ตอนนี้แหละ เอาเลย!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นตะโกนเสียงดังลั่นและเคลื่อนไหวทันที
ผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่ามนุษย์วิหคเองก็เช่นกัน
ทั้งสองใช้กระบวนท่าของตัวเองโจมตีในทันที แสงศักดิ์สิทธิ์และพลังงานอันยิ่งใหญ่ระเบิดออกมาจากรอยแยกต่อหน้าทุกคนในพริบตา
บรรยากาศลึกลับ ยิ่งใหญ่ กว้างขวาง และเก่าแก่แพร่กระจายออกมา ทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับว่าได้ย้อนกลับไปสู่ยุคโบราณ
แต่…
แรงกดดันนี้ก็ค่อย ๆ จางหายไป
ด้วยความเร็วนี้ อีกไม่กี่อึดใจพวกมันก็คงหายไปจนหมด
“ทางเข้าเขตแดนลับเปิดแล้ว รีบเข้าไปเร็ว!”
“ถ้าไม่เข้าไปตอนนี้แล้วจะรออะไรอยู่ล่ะ!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นและผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่ามนุษย์วิหคตะโกนเสียงดังลั่น
อัจฉริยะจากทั้งสองเผ่าพันธุ์รอคอยอยู่เป็นเวลานานแล้ว เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น อัจฉริยะทุกคนก็กลายร่างเป็นลำแสงที่พุ่งตรงเข้าไปในรอยแยกอย่างรวดเร็วและหายไปในพริบตา
“ผมไปละนะ!”
ฉู่โม่วบอกผู้อาวุโสสวี
“อัจฉริยะฉู่ต้องระวังตัวด้วยนะ ฉันจะรอคุณกลับมาอยู่ที่นี่!”
ผู้อาวุโสสวีกล่าว
ชายหนุ่มพยักหน้าและเข้าไปในเข
